Pan Marek napisał:

>> Jasne, że są języki, w których szczególnie łatwo nabałaganić, ale
>> nigdy bym nie wpadł na to, że "case ins." ktoś może uznać za główny
>> element sprzyjający.
>
> Ja bym nawet przymknął na to oko i się tego nie czerpał, gdyby nie
> ta reszta mankamentów.

"Nie czepiał się"?! Przecież tu się nawet nie na czego czepiać, ani na
co przymykać oka -- bo to "case ins." w kontekscie porządku w kodzie nie
jest mankamentem, a wręcz przeciwnie. O innych wadach różnych języków
można długo, ale są to rzeczy dość powszechnei znane. A w każdym razie
nie tak zaskakujące, jak opinia o dowolności stosowania wielkich liter,
która prowadzi do bałaganu w programie.

Fortran jest językiem zaprojektowanym w czasach, gdy komputery posługiwały
się alfabetem sześciobitowym, w którym były tylko wielkie litery. Więc
nawet trudno go wprost zaliczyć do "case ins." -- po prostu ten problem
tam nie istnieje. Ma on za to osobliwe podejście do spacji -- tego znaku
nie ma w jego alfabecie, jest on całkowicie ignorowany przez kompilator,
spacje można umieszczać w dowolnych miejscach. Nawet we wnętrzu nazw
zmiennych i słów kluczowych. Ta oszczędnośc jest poważnym mankamentem,
jego najbardziej znaną implikacja jest całkowita zmiana sensu instrukcji
gdy przecinek zostanie omyłkowo zamieniony na kopkę. Zapis "DO 10 I=1,32"
oznacza pętlę wykonywaną 32 razy z inkrementacja zmiennej "i". Natomiast
"DO 10 I=1.32" jest równoważnie stworzeniu zmiennej rzeczywistej "do10i"
i przypisaniu do niej wartości "1,32". O tym wszyscy wiedza i się pilnują.
Ale z drugiej strony wiedzą też, że można w tym języku tworzyć czytelne
wielowyrazowe nazwy dla zmiennych i funkcji -- "TABLICA STANOW WEJSCIA"
to w tym języku całkiem dobra nazwa. Po prostu mając "space ins." da się
napisać bardziej czytelny kod (choć nabałaganić też można).

--
Jarek