On Wed, 19 Dec 2012, Tomasz Pyra wrote:

> Formalnie wygląda to tak, że jeżeli pojazd który jedzie drogą
> z pierwszeństwem się zatrzyma, to można wyjechać przed niego z drogi
> podporządkowanej.
> Wynika to z definicji ustąpienia pierwszeństwa.

Ależ nie.
Sam się tu kiedyś sparzyłem na pomyleniu w literze przepisu
przyczyny ze skutkiem więc pamiętam ;> (chodziło o zakaz wyprzedzania
na pasach pojazdu który zatrzymał się w celu przepuszczenia pieszego,
a nie pojazdu który się zatrzymał przed pasami).
Chyba Cavallino miał satysfakcję :)
Jeśli przepis tak stanowi to cel jest ważny, a przypadkiem stanowi.

> Machanie nie ma nic do rzeczy.

Ma, ma.
Bo to ono określa zamiar kierującego.

O ile powstrzymanie się od ruchu nie ma na celu wypełnienia warunku
za słowem "jeśli", nie pasuje ono ustąpieniem pierwszeństwa.
Jeśli kierujący miał na uwadze inny cel niż umożliwienie jazdy
innego kierującego bez zmiany pasa, kierunku lub prędkości, to owo
zatrzymanie nie było ustąpieniem pierwszeństwa.
To było zatrzymanie i tyle :)
Ryzykowne jeśli zatrzymujący się uzna że jest w ruchu i pojedzie
dalej.
Ba, to mogło być ustąpienie pierwszeństwa innemu uczestnikowi,
przepis nie zawiera implikacji jakoby ustąpienie jednemu
uczestnikowi miało powodować ustąpienie wszystkim w zasięgu
wzroku. Taka implikacja może istnieć, ale musi wynikać
(w konkretnym przypadku) z zasad prawnych.

<przykładowo>
Pieszy postanowił cofnąć się z pasów i machnął ręką, kierowca
wobec tego ruszył, a ten z poprzecznej podporządkowanej który
postanowił "skorzystać" bez uprzedniej akceptacji z faktu
że "tamten" zatrzymuje się pieszemu ma pech.
Był obowiązek ustąpienia pierwszeństwa i nie zniknął z racji
konieczności przepuszczania pieszego przez "tamtego" (a pieszy
nie był w relacji z "korzystającym", nie ma łańcuszka prowadzącego
do zmiany pierwszeństwa na rzecz "korzystającego").
<\przykład>

pzdr, Gotfryd