Pan PeJot napisał:

>> Okazało się, że ma tylko jeden elektrozawór do wody, zaś nad szufladą
>> dozownika proszku za dyszą wody jest fiutek, mechanicznie kierujący (w
>> zamiarze jakiegoś "genialnego inaczej" konstruktora) strumień wody do
>> odpowiedniej szczeliny nad szufladą. Owa konstrukcja rodem z Juliusza
>> Verna napędzana jest linką idącą przez pół pralki do siłownika
>> siedzącego blisko (mechanicznego zresztą) programatora.
>>
>> Czy nie prościej dać kilka elektrozaworów?
>
> Starsza Amica, z funkcją spryskiwania wsadu. Woda spryskująca pompowana
> jest przez pompę wyrzutową i przełączona elektrozaworem na dysze.
> Elektrozawór nie jest bynajmniej elektromagnetyczny, tylko ma
> siłowniczek w postaci elementu NTC, mocno puchnącego pod wpływem prądu i
> temperatury. Przełączenie elektrozaworu trwa kilkanaście sekund. Co
> konstruktor miał na myśli, nie wiadomo.

Może to, że typowy elektrozawór też nie jest bynajmniej elektromagnetyczny,
a hydrauliczny. To znaczy cewka elektromagnesu steruje tylko niewielką
nieszczenością, a właściwego przełączenia dokonuje ciśnienie wody. Pompa
wyrzutowa takiego ciśnienia nie zapewnia, więc klasyczny elektrozawór się
do tego nie nadaje. Więc konstruktor kombinował jak umiał.

--
Jarek