Dnia Sun, 29 Jan 2017 19:17:29 +0100, Cavallino napisał(a):

> W dniu 29-01-2017 o 18:58, Tomasz Pyra pisze:
>
>> Natomiast oczywiście zauważenie tego miejsca pogorszenia widoczności jest
>> trudne, bo we mgle nie widać horyzontu i trzeba jechać z wysokim poziomem
>> skupienia i cały czas świadomie szukać punktów pozwalających na ocenę
>> faktycznej widzialności po to żeby z odpowiedniej odległości zauważyć
>> miejsce gdzie widoczność nagle się pogarsza.
>
> Ale tam nie było jazdy we mgle.
> Była jazda w dobrych warunkach, mgła pojawiła się nagle i zgęstniała
> bardzo szybko.
> Zobacz na filmy, przed wiaduktem było jeszcze widać niebieskie niebo i
> wschodzące słońce.

https://www.youtube.com/watch?v=cz7hEdrvnrw

Na początku widoczność bdb, spokojnie można jechać szybko.
Od 40s widać że samochód _zbliża_ się do miejsca gdzie widoczność się nagle
pogarsza do około 100m. Widać to miejsce 300m wcześniej.

Około 50s z odległości 100m widać kolejną jeszcze gęstszą ścianę za którą
widoczność spada myślę że poniżej 50m.

I to są te krytyczne miejsca - to trzeba zauważyć, że zbliżamy się do
miejsca nagłego pogorszenia widoczności.


>> Dlatego kierowcy który obserwuje w przód i cały czas koncentruje się na
>> określeniu widzialności, mgła nigdy nie powinna zaskoczyć.
>
> Jeśli nie jest ścianą mgły - może i tak.
> Ale tu była.

A gdyby to była ściana z cegieł, a nie mgły?
Też by w nią wjechali?

To jest ten moment kiedy trzeba mózg przestawić z trybu autostradowego
gdzie jak nie widać przeszkód to można jechać.