Pan Paweł Pawłowicz napisał:

>> Polska ortografia nie należy do zawiłych, więc co tu upraszczać?
>> Angielska, to co inego. Tam w zasadzie pismo sobie, a wymowa sobie.
>> Tymczasem to polski jest językiem trudny w nauce, a angielski łatwy.
>
> Trzeba przyznać Angolom, że ich gramatyka jest bardzo logiczna. Żeby
> tak jeszcze wywalili te nieszczęsne rodzajniki i zlikwidowali kretynizm
> "pismo sobie, a wymowa sobie", to mielibyśmy fajny wspólny język.

Tylko jak ten "kretynizm" zlikwidować? Wrócić do wymowy sprzed (w sumie
niewielu) wieków? Ten rozjazd wymowy z pisownią jest dość świażą sprawą.
Czy może zreformować ortografię? Do tego by im trzeba wysłać na misję
nie Stokrotkę, lecz nowego Cyryla i Metodego, który im wymyśli alfabet,
jakąś metodycę przystosowaną do angielszczyzny. Łaciński słabo się do
tego nadaje, nawet po kolejnych uzupełnieniach o nowe litery.

Jedną z ważniejszych zalet angielskiego jako języka uniwersalnego jest
słownictwo oparte o powszechnie znane rdzenie łacińskie, romańskie,
greckie. Tyle że mocno zniekształcone w wymowie. To pisownia sprawia,
że łatwo ten język przyswoić ludzim z kręgu kultury śródziemnomorskiej.
Gdyby tę cechę zatracić, zniknie uniwersalnośc języka.

> wspólny język już był, co z niego zostało? Jedna ulica w Świdnicy.

Ulice są w wielu miastach.

Jarek

--
Wpisujcie miasta, kture majom ulice...