Sqeeb schrieb:
> On Tue, 09 Jun 2009 19:19:49 +0200
> Dariusz K. Ładziak wrote:
>
>>> są.
>>>
>>> Jaka cewka, jaki rdzeń itd?
>> Za odpowiedź - podstawowe pytanie brzmi ile tych cewek trzeba... Jak na
>> plastikowym karkasie rurkowym to rozumiem ze jakieś cewki w.cz. W
>> produkcji masowej oczywiście nawija się to na stosownych automatach ale
>> w przypadku prototypu szukanie dojścia do nawijarki może zająć znacznie
>> więcej czasu jak ręczne nawinięcie.

> Zaraz po napisaniu tamtego posta znalazłem kilka 'nawijarek'.
> To nie na moją kieszeń... Raczej myślę nad wykorzystaniem tokarki,
> tylko musiałbym troche zmniejszyć jej obroty i zamontować kawałek igłby
> któryby dociskał zwój do zwoju podczas nawijania.

Wiertarka z regulacją obrotów, dwa imadła, łożysko do rurki, taśma
klejąca i dobre rękawiczki do prowadzenia drutu, coby sobie paluchów nie
popalić (najlepiej z jakiegoś leroja czy inne po parę zł). Jedną łapą
prowadzisz drut, drugą regulujesz obroty. Da się.

> Jak podpatrzyłem ceny drutów nawojowych to też mnie troche zwolniło
> w działaniu.
>
> A dla tych co chcą wiedzieć co chce zmajstrować - coil gun albo po
> naszemu działo magnetyczne. Mam duuużo wolnego czasu, chciałem zabrać
> się za programowanie uC, ale doszedłem do wniosku że to nie na moją kieszeń.

no to musisz trochę pomyśleć. Na uczelni mieliśmy podobny projekt. Na
rurze nie była jedna cewka tylko ich 4 sztuki. Trick polegał na tym,
coby te cewki tak po kolei załączać i wyłączać, by otrzymać najlepszego
kopa przy najniższym prądzie. Aha, między cewkami były jeszcze bramki
optyczne do pomiaru prędkości i pozycji. Bolcem nie strzelaliśmy po
okolicach (bo co potem ze zwłokami robić). Rura miała w sumie 5m, była
ustawiona w pionie, coil gun był na dolnych 1.5 metrach. Bolec chyba
fi10x50mm, na końcu czujnik piezo. W sumie ciekawy projekt.

Waldek