Pan J.F napisał:

>> Nic nie generowały a z rachunkiem przychodziła osobna karta
>> perforowana (sic!) z rozliczeniem tej rozmowy.
>
> Tych perforowanych to ja nie pamiętam, ale może dlatego, że już
> komputer drukował.

A ja pamietam. Ale to mogła być specyfika warszawska.

> Taka karta peforowana jak do komputerów, czy raczej cos ręcznie
> dziurkowane typu konduktor w pociągu?

Dziwna jakaś, z okrągłymi dziurkami, ale nie od konduktora, widać
było, że to z maszyny. Na karcie chyba było nabazgrane długopisem o co
chodzi. To mogła być po prostu demonstracja Nowoczesności i przykład,
jak Druga Polska będzie wyglądała.

> P.S. kiedyś trafiłem na opis "urządzenia do rozpoznawania pisma
> ręcznego". składało się to z płytki z mniejszymi sektorami,
> metalowego "rysika" na kabelku, i paru przekaźników.
> Przy odpowiednio fachowym "napisaniu" cyfr na płytce i zwierania
> obwodu sektów, przekaźniki dekodowały cyfrę.
> W zamyśle miało służyć właśnie telefonistkom, do zapisywania danych
> o rozmowach, do dalszego przetwarzania. Widać na czym amerykańskim
> centralom zależało.
>
> Ale chyba klawiatura byłaby lepsza ?

Klawiatury w maszynach do pisania mieli jeszcze w XIX wieku. A tutaj
panie rozpoznawanie pisma ręcznego, powiew XXI wieku!

--
Jarek