"Marek Wyszomirski" <w...@t...net.pl> wrote:

[...]
>> Nie sprawdzałem, ale dla uświadomienia różnicy może wiarygodny byłby
>> test: dobre, wysokorozdzielcze zdjęcie, którego nigdy wcześniej się nie
>> widziało (to bardzo ważne!) zresamplować bez patrzenia do faktycznej
>> rozdzielczości jednego i drugiego i rozciągnąć na cały ekran. Obejrzeć
>> najpierw niskorozdzielcze i spróbować ocenić kadr, śmieci w kadrze,
>> ostrość, etc. A następnie przejść na drugie i poczuć różnicę.
>> [...]
>
> Ależ nie neguję, że będą różnice. Tylko że to jest przez cały czas
> kwestia wygody oceny już wykonanego zdjecia. Dużo ważniejsza - wręcz
> często krytyczna - jest ocena zdjęcia przed wykonaniem - kadru,
> ustawienia ostrości. Często zdarzają się sytuacje, gdy ocena zdjęcia
> po wykonaniu to przysłowiowa musztarda po obiedzie - co z tego, że
> zobaczymy, ze zdjęcie jest złe, kiedy ptaszek już odleciał.


Nie. Nie do końca.

To w ogóle nie jest kwestia komfortu psychicznego już po wykonaniu
zdjęcia. To kwestia otrzymania informacji na miejscu, co jest jeszcze do
poprawienia.
Naprawdę frustrujące są momenty, kiedy człowiek zrzuca zdjęcia na
komp, te pokazują mu się w całej krasie i od razu człowiek widzi: źle
dobrana GO, drobne lecz odciągające wzrok śmieci w kadrze, zachwiana
kompozycja, etc. I to widać na pierwszy rzut oka! Dlatego nie uważam
dokładania pikseli na LCD jedynie za marketingową sztuczkę.

Wysokorozdzielczy LCD ma tym większe znaczenie w moim
fotografowaniu, że w ogóle nie obrabiam zdjęć, więc ani nie zamaluję
tych drobnych defektów, ani nie wykadruję z gotowego zdjęcia, etc. - to,
do czego doszedłem na miejscu, musi zostać.

Jak widać dużo tu zależy od stylu pracy.


Mariusz [mr.]