(c)RaSz pisze:

>> Zgoda tylko wtedy, gdy założymy, że to ma być emulator księżyca.
>> Wtedy lepsza. Pół wata to i tak za dużo.
>
> Czemu "tylko"? Nie chwytam tego akapitu, mógłbyś przybliżyć?

Jak ktoś chce "nastrojowo", to nie będzie lepsza.

>> Mnie nie żal. Jeśli to nie było od początku zaprojektowane do
>> regulacji, to taniej będzie zwalczyć żal w duszy swej, niż
>> przerabiać to do ściemniania czy innego centralnego sterowania.
> Ja mam ewidentnie zawyżone umiłowanie ściemniaczy, ale przyznaj,
> że i Ty masz zawyżoną: niechęć do nich. Z czego się ona bierze,
> bo wydaje mi się, że *nie* z pogłębionej ich znajomości ;-)

Mogę powiedzieć, że znajomość ze ściemniaczami nabyłem zanim stało
się to modne. Potrafiłem zaprojektować i zrobić taki ściemniacz, gdy
jeszcze nie dało się ich kupić w handlu uspołecznionym. Entuzjazm
miałem duży, bo nawet puszki w ścianach nieco pogłębiłem, by ta moja
elektronika się tam zmieściła. Dzisiaj uważam, że to już nie ma sensu.

Aha, jeszcze jedno mi się przypomniało. Miałem kolegę ze studiów,
czy może nawet z liceum, który skonstruował Tyrystorowe Urządzenie
Do Wyrywania Lasek. Było sporej wielkości, mieściło się w szafce
z licznikiem i bezpiecznikami. Idea wynalazku była taka, że w czasie
ustalonym, zwykle gdzieś koło pół godziny, powoli zmniejszało ono
napięcie skuteczne w całej instalacji oświetleniowej mieszkania.
Na zasadzie, że co nagle, to po diable, a jak się ściemnia powoli,
to ani się człek obejrzy, a już całkiem ciemno.

Jarek

--
Im ciemniej, tym przyjemniej.