Użytkownik "Jarosław Sokołowski" <j...@l...waw.pl> napisał w wiadomości
news:slrnoq135g.6gc.jaros@falcon.lasek.waw.pl...
> Jasne, że stąd. Ale taki na przykład kwas węglowy w żadnym przyzwoitym
> stężeniu nie chce się utrzymać. Natomiast stężony nadtlenek wodoru

Wypić można, nosem uderzy i skończy się dobrym beknięciem.

> utrzymać łatwo, o ile nie będze mu się robić rzeczy, których on nie lubi.
> Ale zatężyć go powyżej 60% -- to nie lada sztuka.

Gdzieś wyczytałem, że jednak on wtedy eufemistycznie mówiąc, do
najtrwalszych nie należy. Właśnie, na łapę go wylej, (czy na cobądź
niemalże) czemu raptem się tak dekomponuje, żeby tylko z bolesnymi skutkami?
ZTCKojarzę, wiązanie podwójnego tlenu (nie pamiętam, jak się takie fachowo
nazywa) -O-O- do zbyt trwałych nie należy. Czy taka grupa wodorotlenowa nie
dąży przypadkiem, aby się skochać z jakąś inną cząsteczką czegoś, np.
węglowodorem jakimś, metalem (sód, potas, magnez, glin, czyli "amelinium" -
pozbawiony otoczki pasywacyjnej tlenku, glin ładnie się roztwarza w wodzie,
jak sód, czy inne takie, bulgocze nieźle, a taką właściwość ma np.,
mieszanka soli kuchennej i siarczanu miedzi rozpuszczone w wodzie, niszcząc
jakoś osłonę z tlenku), itd., a nie drugą taką grupą? Coś jak hemoglobina,
znacznie spieszniej jej do skochania się z cząsteczką tlenku węgla, niż do
czystego tlenu.
Bajdełej, czy ktoś skochał kiedyś dwie grupy tiolowe, tworząc takie cuś:
H-S-S-H?

--
Psy kochają przyjaciół i gryzą wrogów,
w odróżnieniu od ludzi, którzy niezdolni są do czystej miłości
i zawsze muszą mieszać miłość z nienawiścią.
(C) Zygmunt Freud.