> W tym wątku pytający potrzebował porady dotyczącej samego lutowania, i
> teoretyzowanie Sylwka o awaryjności QFN są tu kompletnie od czapy.
Od czapy powiadasz.
Autor wątku, napisał wyraźnie, sam rozwijając temat:
"Pozatem, prototypienie podczas braku
pweności co do połączeń jest "trochę" o kant poopy rozbić."

Jeśli dobrze zrozumiałem: cała dyskusja opiera się na braku pewności co do
połączeń.
Zarówno w procesie lutowania, jak i późniejszym.

Nie uciekaj od tematu, ze względu rzekomo: nie na temat,
bo dyskusja - nawet poprzez poddenerwowanie sprzyja rozwojowi.
Kończenie dyskusji, bo ktoś się nie zgadza, polega na odejściu od stołu,
i gotowaniem się we własnym sosie,
tak jak to zrobił (mam nadzieję chwilowo) autor wątku.

Ja już wyczerpałem argumenty.
Być może w niektórych szczegółach się pomyliłem.
Kto wyciągnie z tego wnioski, które zawrze w swoich projektach
- to jego.
Więcej się nie udzielam, bo faktycznie dużo w temacie zostało powiedziane,
a teraz zaczyna się - jak zwykle walka o to kto uważa co za lepsze,
a o gustach się nie dyskutuje.
Tylko jeśli chodzi o ubranie, to Ty je nosisz, a urządzenia użytkują inni.
I Twoim obowiązkiem jest zrobić to dobrze, bo za to płacą Tobie.
Ty uważasz SMT, w tym QFN33 w zailaczach, ja uważam DIP,SO,BGA ale tylko w
podstawce, QFN
w warunkacj od 0 do 50 st, ewentualnie 0805, tam gdzie można, czyli niemal
wszędzie.
Chodzi o kształtowanie nawyków.
S.