> >   Drobne naprawy robi sie pod pradem; potem musialbym te wszystkie
komputery i
> > inne pracujece non stop gadzety ustawiac.
>
> Tornad, a w czym napiêcie 230V gorsze przy drobnych naprawach?

Ja kto w czym, w mocy. Ktora normalnie sie czuje i dlugo pamieta. Ja
grzebiac pod napieciem jestem niepodlaczonym odbiornikiem o okreslonej
opornosci R, powiedzmy 1 kOhm. I po nieuwaznym dotknieciu fazy, ta moc P rowna
U^2/R wydzieli sie w moich tkankach, zylach, nerwach i czym tam jeszcze. Jak
masz napiecie 110V i drugie dwukrotnie wieksze to ta moc bedzie czterokrotnie
wieksza. To jest zaleznosc rosnaca do kwadratu napiecia i o tym nalezy
wiedziec i pamietac.
Za mlodych lat pracowalem jako operator a potem instruktor
radiowysokosciomierza czyli stacji radarowej. Tam razu pewnego pieprznelo mnie
tak, ze czulem to w lokciu przez dwa tygodnie. Na tej zlaczce bylo 750 V
skutecznego, czyli ponad 1 kV amplitudy. Na szczescie nie zlapalo mnie w
sensie skurczu miesni i odruchowo reke oderwalem.

> Maksymalne bezpieczne napiêcie dotykowe okre¶lone na 65 V i tu i tu jest

> przekroczone, praca pod napiêciem to praca w polu zagro¿onym -
dodatkowe
> obostrzenia. A co siê da pod napiêciem? Da siê pod
napiêciem przekuæ
> wszystkie puszki w obiekcie (wykuæ i usun±æ star±
puszkê, wkleiæ na gips
> now±, wprowadziæ kable, po³±czyæ, zadeklowaæ,
zatynkowaæ na g³adko) z
> u¿yciem "uniwersalnego pneumatycznego zraszacza sztukatorskiego" czyli
> krótko mówi±c spryskuj±c miejsce pod klejenie gipsem metod±
bryzganych
> ziemniaków (je¶li pamiêtasz ten kawa³ o góralce).
Oczywiscie, nawet probowalem, tyle ze to byly pierogi:) A goralka byla owszem
niczego sobie, oddalbym sie jej, gdyby nalegala.
> W trakcie ca³ej roboty mia³em jeden wypadek - rozjecha³y mi
siê pó³ki na
> których siedzia³em i musia³em wezwaæ pomocy bo swoje kolana
poca³owa³em
> i nijak wyle¼æ nie mog³em. Pr±d mi ¿adnej krzywdy
nie uczyni³.
>
> --
> Darek
>
No ja mam prace prosta; tu sciany sa w srodku puste wiec przeprowadzenie
dodatkowych przewodow nie wymaga kucia tylko wiercenia czasem nawet
polmetrowej dlugosci wiertlami do drewna i wyrzniecia dziur w "sitroku" czyli
polcalowej plycie kartonowo-gipsowej.
No ale dam przyklad. Baba sobie wymyslia coby jej w lazience wstawic
wentylator. No to trzeba wyrznac dziure w suficie, zamocowac ten fan i
doprowadzic kabel w okolice puszki z wylacznikiem swiatla bo tam jest faza.
Stara puszke trzeba wypieprzyc i wmontowac nowa, wieksza, w ktorej zmieszcza
sie dwa wylaczniki. No wiec te isniejace druty trzeba delikatnie z tej starej
puszki wyciagnac uwazajac aby nie nastapilo zwarcie bo puszka jest metalowa z
dziurka na druty. Potem zamontowac nowa i te druty z powrotem do niej
wciagnac. No i te nowe od wentylatora. Podlaczyc je do wylacznikow, wstawic,
dokrecic, pozamiatac i isc po piniadze. W sumie nie jest to niebezpieczne ani
trudne wiec tak robie. I dzieki temu taka baba, ktorej nie musialem wylaczac
pradu jest zadowolona i poleca mnie swej znajomej. Drugim powodem tego, ze mi
sie takie robotki trafiaja jest to, ze ja to w stosunku do licencjonowanego
elektryka, robie za poldarmo. Elektryk liczy sobie za dojazd $ 60, potem po
150-200 dolarow od "punktu" i wylacza prad w polowie domu na caly dzien. A ja
to robie na godziny, zajmuje mi to powiedzmy 3-4 godziny i klient ma wykonana
robote szybko, sprawnie i za stowe.
Pzdr.
Tornad

--
Wysłano z serwisu OnetNiusy: http://niusy.onet.pl