On Wed, 26 Feb 2014 14:12:20 +0100, Krzysztof Wilk
<w...@m...agh.edu.pl> wrote:

>W dniu 2014-02-26 09:46, Piotr Gałka pisze:
>>
>> Użytkownik "A.L." <a...@a...com> napisał w wiadomości
>> news:7b1qg9pqnch3p0ifmsfj8eada6ub87g9qg@4ax.com...
>>>
>>> najlepiej by sie programowalo w zerach i jedynkach
>>>
>> Przypomniała mi się MERA 300 i rząd przełączników do wpisywania zer i
>> jedynek programu.
>>
>> W 1984 długo dumałem jakby tu zrobić sobie czytnik wykonanej domowym
>> sposobem taśmy z programem zapisanym za pomocą dziurkacza a potem się
>> dowiedziałem, że istnieje coś takiego jak EPROM :).
>> P.G.
>Do naprawy/korekty taśmy perforowanej służyła taka matrycka:
>http://www.cryptomuseum.com/telex/repair/img/301613
/026/full.jpg
>W naszych ośrodkach obliczeniowych nie była może taka błyszcząca i
>piękna, ale równie skuteczna.
>Krzysztof

To sie nazywalo "chinczyk". Potzrebna tez byla srebrna, cienka
samoprzylepna tasma. Niestety, tasma byla z "drugiego obszaru
platniczego". Dysponowaly nia panienki operatorki. Trzeba bylo niezle
kolo nich chodzic eby udostepniky kawalek.

Znajomy czlowiek robaicy doktorat, jednej z takich panienek obiecal
nawet malzenstwo. Potzrebowal dostepu do koputera. No i tej tasmy

Przypominam tez ze pierwsze asemblery dzialaly w ADRESACH ABSOLUTNYCH.
Nie bylo etykiet. Glownie z tego powodu ze jednym z zadan programisty
bylo ulozenie programu na bebnie pamieci tak aby na wykonanie
nastepnego rozkazu nei tzreba bylo czekac na nastepny obrot bebna
(zapis byl rownolegly).

Wiec jak sie czlowiek rabnal i musial wstawic instrukcje, to wszystkie
adresy tzreba bylo przenumerowac

Tak z ciekawostek technicznych: znakomita skadinad maszyna UMC-1 (i
pochodne UMC-10 i GEO) W OGOLE nie mialy listy rozkazow

A.L.