Jarosław Sokołowski <j...@l...waw.pl> writes:

> Według planów miało być tak, jak przy połączeniach zagranicznych.
> Dzwonię do USA, zarabia na mnie amerykański operator, ale fakturę
> dostaję od tego lokalnego, z którym mam zawartą umowę. To nie był
> takie głupi pomysł, te miedzystrefowe przez róznych operatorów --
> gdyby tylko te plany zostały konsekwentnie zrealizowane.

To byłoby zgodne z umową abonencką, ale przecież TPSA nie miała w tym
interesu.

>> To akurat nie musiałoby być problemem, faktura zwykle nie wymaga
>> podkładek.
>
> Zwykle wymaga. A bo to mało razy jakaś księgowa ganiała za mną
> z czyjąś fakturą, bym opisał o co chodzi i za co ona płaci.

Ale to nie są żadne "podkładki", umowy itp. Fakturę opisuje jej
odbiorca, mógłby zrobić to samo z fakturą z NOMu.

Czasem umowa jest potrzebna do rozliczenia np. faktury, ale raczej nie
w takim przypadku (o którym "wszyscy" wiedzą, że nie zawiera się
pisemnej umowy). No ale nie wyszło, trudno się dziwić.

> Odkąd Prawo telekomunikacyjne rozszerzyło definicje abonenta również
> na użytkowników kart przedpłaconych, to jest to zwykła codzienność.

Bardzo wątpię.

> Jeśli zakup i pierwsze użycie jest zawarciem umowy, to zamiana sposobu
> rozliczeń przez wybranie kodu tak samo jest.

Nie, jest tylko zmianą niektórych warunków umowy. Zmianą, która została
przewidziana w oryginalnej umowie, i nie wymaga nawet aneksu ani niczego
podobnego.

Ale oczywiście to jest nieistotne, gdyż nawet gdyby uznać zmianę taryfy
za zawarcie nowej umowy, to to nie nakłada na klienta żadnych
zobowiązań (abonenta, posiadacza telefonu, karty itp). Nie jest więc
potrzebna żadna identyfikacja klienta.

Szczerze mówiąc nie widzę specjalnej różnicy między zmianą taryfy
w prepaidzie, w postpaidzie, czy też np. w stacjonarnym postpaidzie.

W każdym z tych przypadków operator może mieć jakieś roszczenia
do klienta tylko wtedy, gdy zostało to określone w umowie, zawartej
z klientem o określonych personaliach, zwykle zresztą w formie pisemnej.
--
Krzysztof Hałasa