Luke wrote:

> Natomiast uważam za swój największy błąd zajmowanie się Pascalem zamiast
> C. Po przyjęciu nawyków pascalowych przejście do C jest niesamowicie
> trudne i w zasadzie nigdy mi się w pełni nie udało tego zrobić, bo C
> zająłem się już znacznie później. Odpowiednio wczesne uczenie alokacji
> pamięci i uważania na indeksowanie zmiennych (aby program nie wywalał
> się z niewiadomego powodu), odpowiednio wczesne zwracanie uwagi na pewne
> galimatiasy konstrukcyjne pozwoliłoby mi na kodowanie w C "bez
> zastanowienia", jednak tego etapu nigdy nie osiągnąłem, gdyż C uczyłem
> się w wieku, kiedy umysł nie chłonie wszystkiego i wiele rzeczy się
> momentalnie zapomina, a potem godzinę szuka błędu typu wyjście za
> tablicę o jeden rekord. Dlatego byłem zmuszony po wejściu windowsa
> przejść na Delphi zamiast jakiegoś C++ i to wspominam ze smutkiem. Tutaj
> nauczyłem się dopiero myślenia obiektowego (bo Delphi jest obiektowe, a
> Pascal nie był) na tyle, na ile musiałem. Potem miałem okres skutecznego
> programowania w czystym C, ale to wymagało częstego sięgania do książek,
> gdyż zapominałem pewne sprawy bardzo szybko.

zanim jeszcze pojawilo sie delphi@windows, to istnialo srodowisko
turob-pascal, ktore udostepnialo od ktorejs tam wersji obiektowosc.
obiektowy turbo pascal byl swietnym narzedziem edukacyjnym (oop,
alokacje na stosie/stercie, kontrola zakresu tablic, itp.) z przyjemna
biblioteka TUI (turbovision). a jak ktos potrzebowal na niskim
poziomie dlubac, to assembler tez dalo sie wciagnac do dzialania.