> Ale oni mają autostrady od zawsze. Ja na przykład zacząłem jeżdzić dość
> póżno, więc od razu już jakieś tam ekspresówki i autostrady od czasu do
> czasu zaliczałem od początku.
>
> I bardzo dziwiło mnie, jak jeżdziliśmy służbowo i kierowaliśmy kto
> akurat miał ochotę, że moje "lawirowanie między pasami" (pówrót na prawy
> po każdym praktycznie wypdzedzaniu, nawet jak nikt za mną nie jechał,
> czy zjazd z prawego na lewy na węzłach, mimo że przecież na prawym
> nikogo nie ma) budziło zdziwienie ludzi, co kierowali od 10 lat dłużej
> niż ja.
>
> Po prostu spora część ludzi autostrady traktuje jak normalne drogi w
> mieście, bo kiedyś nie było i nikt ich nie nauczył po nich jeździć.
> Widać to zwłaszcza na odcinku Łódź - Warszawa i z powrotem - dla nich to
> taka lepsza droga do pracy, więc dopóki jedzie choć o 10 szybciej niż
> ten na prawym to po co zmieniać?

Ja tu widzę problem generalnie kultury jazdy, a nie tylko brak
przyzwyczajenia do dróg szybkiego ruchu - pewne nawyki, które
ukształtowały się u dużej liczby kierowców. Np. stresowanie się, kiedy
trzeba przyhamować (na zwykłych drogach rozpowszechnioną reakcją na
przyhamowujący z przodu samochód jest natychmiastowe jego wyprzedzenie,
niezależnie od tego, czy pozwalają na to przepisy i warunki), więc
środkowy pas daje nadzieję, że tego da się uniknąć. Natomiast inni boją
się zmieniać pas, a z tym prawym nigdy nie wiadomo. Albo zbyt mały
odstęp między pojazdami - zjedziesz na prawy pas, a potem go nie
opuścisz, aby wyprzedzić wolniejszy samochód, bo nie da się wcisnąć.

Piotr