> C++ sprawia, że pierdołowate programiki, które w innych
> językach zajęłyby kilka linijek, urastają do rangi
> wielkiego osiągnięcia.

A co z niepierdołowatymi programami? Bo dane zebrane przy pisaniu pierdołowatych
programików nie muszą być reprezentatywne w szerszym kontekście. Natomiast lista,
która tu już została pokazana (http://www.lextrait.com/Vincent/implementations.htm
l) pokazuje, że kilka niebanalnych projektów w C++ powstało, a w zarządzaniu ryzykiem
takie przykłady mają znaczenie.

> Programując, staram się minimalizować dystans pomiędzy moimi
> myślami a programami. Język programowania jest dla mnie
> precyzyjną formą wyrazu myśli.

To jest bardzo ciekawe stwierdzenie. Bo jeśli dystans między Twoimi myślami a
programami będzie bardzo mały, to może się wtedy okazać, że dystans między tymi
programami a tym co faktycznie robi procesor będzie wtedy tak duży, że nie uda się
wykazać, że CPU robi to, co chciałeś.
Są co najmniej trzy punkty:

1. Twoje myśli.
2. Program (albo jakiś inny inżynierski artefakt).
3. To, co robi komputer.

Punkty 1. i 3. mają stałe położenie. Przesuwając 2. zmieniasz jeden dystans *kosztem*
drugiego. To nie jest teoria - właśnie dlatego im bardziej "wysokopoziomowy" jest
język (mała odległość między Twoimi myślami a programem), tym mniejsza szansa, że
ktoś w nim zrobi jakikolwiek system, który *musi* być poprawny. Dlatego paradoksem
naszej branży jest to, że najwięcej systemów krytycznych pisze się w... C.

Ciekawostka: dystanse między tymi punktami powyżej można zmniejszyć wstawiając więcej
punktów. Tylko 1. i 3. nie da się ruszyć.

--
Maciej Sobczak * http://www.inspirel.com