W dniu piątek, 26 października 2012 00:10:02 UTC+2 użytkownik Jarosław Sokołowski
napisał:
> Pan Cezary Grądys napisał:
>
>
>
> >> Podobnie jest z tzw. połączeniami owijanymi. Mam na myśli te czworokątne
>
> >> kołki, wokół których specjalną owijarką ciasno owija się drut (używa się
>
> >> jeszcze tego?). One mają wszystkie parametry lepsze od drucika lutowanego
>
> >> do łączówki -- mniejsza oporność, mniejsza stopa źle wykonanych łączeń,
>
> >> mniejsza awaryjność w czasie eksploatacji.
>
> >
>
> > Ale tam zwojów było kilka, o ile pamiętam.
>
>
>
> Bywało, że nawet kilkanaście. Ale te o których teraz mowa, czyli
>
> druty instalacji w ścianie, też się skręca na dłuższym odcinku.
>
>
>
> > To nie to samo co wetknięcie przewodu w płytkę i kropla cyny.
>
>
>
> To też porównanie nie dotyczyło takiej dziurki w płytce, tylko
>
> łączówki robionej wedle wszelkich reguł sztuki.
>
>
>
> > Odra miała takie połączenia, raczej nie było z tym problemów.
>
>
>
> Sprzęt elektroniczny z tego okresu często był montowany w szafach,
>
> gdzie jedna płytka obok drugiej wtykana była w złącze krawędziowe.
>
> Te złącza widywałem w dwóch wykonaniach -- do lutowania (dziurka
>
> w blaszcze na kabelek, a nie do wlutowania w prostopadłą płytkę
>
> montażową, jak we współczesnych PC) oraz do owijania. Te owijane
>
> lepiej się sprawdzały. No ale dawno już nie widziałem, by we
>
> współczesnym sprzęcie ktoś korzystał z tej techniki połączeń.
>
>
>
> --
>
> Jarek

Z owijaniem na kołku i skręcaniem to tak jak
z szałem w kortach i kałem w szortach. Kołek
do owijania ma przekrój zbliżony do kwadratu
i ma ostre krawędzie. W czasie owijania przewód
wcina się na pewną głębokość. To wcięcie
zapewnia gazoszczelność. Stąd praktycznie
nieograniczona trwałość parametrów takiego
połączenia. Przy skręcaniu siła jest za mała
żeby spowodowała odkształcenie plastyczne
przewodów i wciśnięcie jednego w drugi. Jest
styk ale nie ma gazoszczelności.