Użytkownik "Padre" <P...@n...net> napisał w wiadomości
news:j9ke4g$4bv$2@news.onet.pl...
>> To, że tego nie widać, nie znaczy, że tego nie ma. Tak, widziałem krzywą
>> szybę, wygiętą po latach.
>
> Jeśli było to po latach, to szkło podczas produkcji nie było wylewane na
> ciekły metal bo to zbyt nowa technologia, ta szyba nie była płaska już w
> momencie wyprodukowania.

To było ugięcie, b. mikre, ale ze szczelinką. I raczej powstało z wiekiem.
Może pod działaniem naprężen, nie wiem. Nie było to szkło mocowane pionowo.
Nie wykluczam wad wytworzenia, jedynie mam wątpliwości (duże), czy zauważona
wada była wynikiem błędu wytwórcy, czy (raczej) upływu czasu.
Kwestia definicji uznać szkło za ciało stałe, czy ciecz. Do mnie przemówiły
by wyniki, że w aboratorium wzięto sobie szybę, bardzo dokładnie ją
zmierzono, tak, aby uwzględnić istniejące krzywizny, a następnie na jakiś
czas, postawić ją pod kątem 45 stopni, po jakimś czasie pomierzyć ugięcia,
ile pod własnym ciężarem i ile spłynęło. Przyglądając się stygnięciu szkła
nie widzę momentu, od którego mogę uznać je za ciało stałe, conajwyżej za
zestalone (czytaj: np. tak lepkie, że stan ten nie pozwala na normalną
zmianę kształtu; ja rozróżniam te dwa pojęcia). Skoro po latach widzę ugięte
rzeczy, które teoretycznie ugiąć sie nie powinny, to sam rozumiesz, że wobec
szkła mam szczególne wątpliwości. Także poważne wątpliwości mam co do
niektórych faktów związanych z prędkością światła... Ale to już innym razem.

--
Alanné mba yi woma... wé :) (...)
Né ma ka ni kaso, Né ma pané ka, (...)
We ya senga wé, Has wéhé... :))
(C) Wes Madiko - Alane