2020-02-15 o 13:30 +0100, Shrek napisał:
> Nic na nią nie wieje (a przynajmniej nie ziąłm tylko co najwyżej
> wiatr słoneczny). Po prostu im bardziej się nagrzewa tym więcej
> energii traci. Ale to jest tylko w stanie ograniczyć nagrzewanie, a
> nie zmniejszyć temperaturę.

Część ziemi, na którą nie pada słońce, mogłaby wyziębić się bardzo
znacznie gdyby nie atmosfera. Jako bliski przykład weźmy kawałek naszej
planety, który przedwczoraj oderwał się od nas i orbituje sobie wokół
słońca po niemal identycznej elipsie co my - z tą znaczącą różnicą, że
my mamy atmosferę, a "oni" - nie. Ten kawał skały obraca się wokół
własnej osi, co prawda wolniej od nas, ale jednak. Doba księżycowa trwa
4 tygodnie. Podczas dnia temperatura sięga 130 st. C, a w nocy spada do
-170. Abstrahując od rozpiętości tych wahań, średnia temperatura jest
znacząco poniżej naszej ziemskiej - właśnie przez brak atmosfery. Jeśli
nasza atmosfera miałaby się znacząco rozrzedzić - zamarzniemy, a jeśli
w dalszym ciągu będziemy nabijać w nią wszelkiego rodzaju gazy
cieplarniane - podusimy się. Tutaj nie potrzeba dużych wahań, już tak
jesteśmy skonstruowani że nawet mała zmiana może nas skutecznie
wyeliminować.

> Tak jak samochód staczający się z góry -
> opory mogą ograniczyć jego prędkość, jak ułożysz duże kamienie, to
> nawet zatrzymasz, ale nijak w drugą stronę nie pojedzie.

Obawiam się, że to po prostu mało trafna analogia.

> Ja rozumiem co chcesz powiedzieć, ale na mój rozum to powinno istnieć
> również ujemne sprzężenie zwrotne, bo jednak zdarza się, że
> temperatury spadają a i układ samymi dodatnimi to raczej by już dawno
> się przegrzał.

Nie przegrzałby się, bo ziemia wisi sobie w galaktycznej lodówce,
ogrzewając się lodówkową żaróweczką. W tych warunkach ciężko
doprowadzić do zagotowania. Co najwyżej możemy się zatermosić na
śmierć (lub się spalić, kiedy żarówka nam wybuchnie w twarz).


Mateusz