"Jakub Jewuła" <b...@s...com.pl> napisał;

> [...]
> Przy mieszku wyciagnietym na 15-20cm i f11 w wizjerze typowego
> sSLRa NIC nie widac. I nie kituj mi tu o jakims przyzwyczajaniu
> czy poziomie oswietlenia.
> [...]

Cóż... nie wiem jaki masz wzrok. Robiłem w zamierzchłych analogowych czasach
zdjecia Pentaxem MZ-5n z dołączonymi dwoma wyciagniętymi na pełna długość
mieszkami od Zenita i obiektywem przymykanym nawet i do przysłony 16 na
końcu (stosowałem ogniskowe 50 i 28mm). Ostrość ustawiałem przy przymknietej
przysłonie - przy mikroskopijnej głębi ostrosci jaką uzyskiwałem minimalne
poruszenia spzretu podczas przymykania przysłony wpływały wyraźnie na
ostrość. Na którymś z plenerów pl.rec.foto gdzieś tak ok. 10 lat temu
pokazywałem zdjęcia mikrodruków na banknotach wykonywanych taką
konfiguracją. Zatem wbrew temu, co twierdzisz - jednak widać. Oczywiście
wymaga to odpowiednio silnego oswietlenia motywu (w moim przypadku
reflektorek halogenowy 50W z odległosci kilkunastu cm).

> Na tem sam mieszek zakladam G1 i widze WSZYSTKO.
> Fakt, ze z szumem, ale widze i moge kadrowac bez problemow.
>
Czy w G1 widać gorzej czy lepiej - nie podejmuję się oceniać - G1 miałem w
ręku przez 10 minut a po tak krótkim czasie nie sposób wyrobić sobie
jednoznacznej opinii. Często do makrofotografii używam Minolty A2 z wizjerem
o rozdzielczości porównywalnej do G1 i ostrość daje się już w miarę dobrze
na tym ustawić, aczkolwiek do dobrej matówki jeszcze trochę brakuje. Wizjer
belektroniczny bije natomiast w moich zastosowaniach na głowę wizjer
lustzranki pod jednym względem (unikalnym zresztą dla niektorych dawnych
modeli Minolty) - można go sobie odchylić w górę (wizjer nie ekranik) pod
dowolnym kątem aż do 90 stopni. Przy makro to bardzo wygodne - nie rozumiem,
dlaczego we wspólczesnych konstrukcjach nikt tego nie stosuje.


--
Pozdrawiam!
Marek Wyszomirski (w...@t...net.pl)