Dnia Fri, 02 Mar 2012 17:27:00 +0100, slawek napisal:

> Użytkownik "Edek Pienkowski" <e...@g...com> napisał w
> wiadomości grup dyskusyjnych:jiqqlu$dvn$1...@i...gazeta.pl...
>> Już się ktoś pytał: to na pewno ta pętla? Zmieniałeś jej rozmiar?


>
> subroutine solve(v1,v2)
> implicit none complex*16, intent(in) :: v1(:) complex*16,
> intent(out) :: v2(:)
> integer :: i
>
> !$omp do schedule(static,1000)
> do i = 1,n
> v2(i) = v1(i)/c**2 + abs(epsilon0) + pi
> enddo !$omp end do
> end subroutine solve
>
> end module main
>

> !$omp parallel
>
> i1 = 1 i2 = 2
>
> call setup(vec(:,i1))
> do j = 1,m
> call solve(vec(:,i1),vec(:,i2))
> i1 = mod(i1,2) + 1 i2 = mod(i2,2) + 1
> enddo
> !$omp end parallel else
> write(*,*) 'error: dimension(s)'
> endif

Po co zrównoleglać dwa razy, wewnętrznie? W głównym programie to
jeszcze może mieć sens, na potrzeby testu trochę bez sensu
i możesz mieć różne konflikty na vec.

Edek