W dniu 2017-08-14 o 13:37, Wiesiaczek pisze:
> W dniu 14.08.2017 o 10:59, cef pisze:
>> W dniu 2017-08-14 o 07:59, Wiesiaczek pisze:
>>> W dniu 13.08.2017 o 22:54, cef pisze:
>>>> W dniu 2017-08-13 o 20:37, RadoslawF pisze:
>>>>
>>>>>> A to fabryki pozamykać a przemysł rozwijać?
>>>>>> Już chyba nic z Twoich wyjaśnień nie rozumiem?
>>>>>> Jeśli uważasz fabryki za niepotrzebne i zostały one zaorane, to
>>>>>> jak widzisz rozwój przemysłu? Bez fabryk? Manufaktury jakieś czy co?
>>>>>
>>>>> Przestarzałe uważam za niepotrzebne i takie których wyrobów
>>>>> ludzie nie chcą kupować. Ja wolał bym modernizować zamiast likwidować.
>>>>> Ale politycy jak widać wiedzieli lepiej.
>>>>> Co gorsza poparliśmy ich pomysły głosując portfelami
>>>>> za wyrobami zagranicznymi.
>>>>
>>>> A uważasz, że nasze było konkurencyjne?
>>>> Że było warte naszego portfela czy tylko patriotycznie mieliśmy się
>>>> decydować na nasze?
>>> o Ale o co pytasz?
>>
>> Przedpiśca zasugerował, że dokonano wyboru portfele
>> pomiędzy wyrobami pochodzącymi z resztek naszego przemysłu
>> a wyrobami z importu - tak jakby był jakiś wybór.
>> I pytam czy był jakiś wybór, bo wg mnie to co oferował
>> nasz przemysł w fazie przełomu ustrojowego nie było wiele warte
>> i wyboru żadnego nie było
>
> Zmyliłeś mnie tym rodzajem nijakim (było) :)
>
> Co do koncepcji, to wybór był, jak to zresztą zawsze bywa.
>
> Posłużę się analogią:
>
> Sąsiad ma piękny dom i jeździ mercedesem.
> Ja jestem wieśniakiem i mam co prawda dom i kilka hektarów pola, które
> mi wystarcza na dostatnie życie, ale stać mnie tylko na jazdę maluchem.
>
> Teraz mam dwa wyjścia:
> 1. Sprzedać dom i pole i kupić mercedesa.
> 2. Uprawiać pole i kupić tego mercedesa za zarobione pieniądze za trzy
> lata.
>
> Rozsądek podpowiada drugie wyjście, ale chcenie jest ważniejsze i naród
> wybrał pierwsze (tak samo jak zadłużanie się w bankach, by kupić
> mieszkanie lub samochód od razu).
>
> Czy to jest brak wyboru?
>
> Nie. To jest brak odruchów społecznych i zdroworozsądkowych.
>
> Ważniejsza jest zarobiona/ukradziona złotówka niż wspólne 1000 zł za
> jakiś czas.
>
> I w ten sposób doszliśmy do murzynów, sprzedających swoje bogactwa za
> szklane paciorki.
> Sprzedaliśmy wszystkie srebra rodowe za Coca-colę i kolorowe reklamy na
> budynkach.
>
> Pozbyliśmy się przemysłu motoryzacyjnego ale też każdego innego.
> Sprzedaliśmy stocznie, banki, rolnictwo, energetykę, armię i zostaliśmy
> z kolorowymi reklamami i poklepywaniem po plecach przez beneficjentów
> tych dóbr.
>
> Przykładowo, o ile w czasach PRL-u ryby były tanie, ogólnie dostępne i w
> ogóle (jeśli ktoś pamięta) podanie ryby na obiad gościom świadczyło o
> skrajnej biedzie!
> A teraz? Mało kogo stać na jedzenie ryb!
> Przypomną, że sprzedaliśmy trzy (wszystkie) duże przedsiębiorstwa
> dalekomorskie.
>
> Takich przykładów jest mnóstwo.
>

Z jednej strony masz rację, a z drugiej - nie było prawidłowej wyceny
dóbr opartej na ekonomii. Więc pisanie o niskiej cenie ryb miało się tak
do rzeczywistości, jak i to, że wczasy były za darmo. Tylko że ludzie
wydawali 80% zarobków na wyżywienie.
Jeden taki "mundry inaczej" z jakiejś wielkiej komisji europejskiej
stwierdził, że przeciętny Niemiec na żywność wydaje 15% zarobków, a
Polak - 50%. Wniosek - za dużo żremy... :-)
T.