W dniu 2011-10-02 10:30, Kwik pisze:
> Czolem,
>
> Mam w rodzinie przypadek ostrej choroby lokomocyjnej - rzeczona osoba
> (dorosla, ok 50 lat) musi sie zatrzymac np. co 100km, przezywa powazne
> torsje zoladkowe, dostaje drgawek i goraczki - ogolnie rzecz biorac
> rozne nieciekawe historie. "Z bliska" wyglada to bardzo nieciekawie.
> Trzeba sie zatrzymac, rozstawic lozko, odpoczac np godzine i mozna
> przejechac nastepne 100km. Z tego powodu podroz na wakacje nie tylko
> jest koszmarem ale takze potrafi trwac 20h (w miejsce normalnych 12).
>
> Ktos z Was spotkal sie z podobnym przypadkiem i ma jakies rady/sugestie
> jak sobie z tym radzic, lub gdzie to leczyc? Naszpikowanie sie
> aviomarinem nie przynosi pozadanych rezultatow.
>
> Dzieki,
> Kwik
To co napiszę zabrzmi trochę dziwnie ale działa.
Moja córka ma chorobę lokomocyjną, przed podróżą zawsze dawaliśmy jej
jakieś aviomariny, lokomotiv itp. Nic nie działało, rzygała dalej niż
widziała (nawet jak kiedyś zjadła cały listek aviomarinu), w końcu ktoś
poradził (znajomy znachor), aby na drogę zaklejać jej pępek na brzuchu
zwykłym kawałkiem plastra (takiego bez opatrunku). Od momentu
zastosowania tego dziwnego środka, rzyganie przeszło jak ręką odjął. Co
prawda wspomina,że jest jej czasami niedobrze ale nie rzyga bez względu
na to ile kilometrów jedzie (czy to 50 czy 500, u niej działa to również
w samolocie.
Polecam spróbować i nie wnikać dlaczego działa.

--
Pozdrawiam
Olo
Mój adres zakodowany ROT13.