On 2013-10-10 20:00, Sylwester Łazar wrote:
> Proszę mnie poprawić jeśli się mylę,
> jednak spróbuję zrozumieć.
> 1) tak jak kolega JDX zauważył, dla foo powinien być typ char, gdyż RETURN
> ma zwrócić wartość z RS-a.

To oczywiste że to czeski błąd, przeciez kod jest z palca i ma tylko
pokazać ideę.

> 2) I teraz w C (drugi przykład) jest problem, gdyż po przepisaniu do
> zmiennej temp,
> zostały ponownie włączone przerwania przez sei() (SEt Interrupt jak sądzę)
> Wtedy temp zwróci wartość odczytaną z UART_D i jest "cool",
> ale zwracając UART_D może być "klopsik", bo w międzyczasie mogło przyjść
> inne przerwanie od RS'a i zmienić wartość rejestru UART_D (UART Data jak
> sądzę)

W tym cały pomysł: żeby uzyskac odczyt w sekcji krytycznej i natychmiast
go zwrócić. W C musisz uzyć zmiennej tymczasowej. W C++ nie, kod jest
znacznie czytelniejszy.

> 3) W C++ jest na tyle wygodnie, że wystarczy wpisać (czy jak to się fachowo
> nazywa w obiektowym języku programowania) na początu, że
> to jest: CriticalSection cs;
> I teraz wiadomo, że jak foo się skończy, to przerwania same się odblokują.

To się nazywa RAII, nie ma nic wspólnego z obiektami poza tym że
akuratnie na nich można ją uzyskać. Wiekszość języków programowania nie
ma RAII choć ma obiekty.

> Czyli chodzi o to, że nie trzeba pamiętać gdzie włączyć sei(), a gdzie
> wyłączyć cli() (CLear Interrupt jak sądzę)
> tylko zapisać, że w foo() nie przejmujemy się przerwaniami, tylko robimy
> swoje?

Owszem, cała sztuka w tym żeby *nie* przejmować się sei. Ono się samo
zrobi tam gdzie powinno. W 99% wypadków poza patologicznymi chcesz mieć
parę cli/sei bez wzgledu na formę wyjścia z funkcji. I o tym nie
pamiętać. Podejście typu "muszę mieć wszystko pod kontrolą" niczym się
nie różni od pisania w asm i świadczy o ubogim warsztacie.