Dnia 13.04.2012 Myjk <m...@n...op.pl> napisał/a:

>>>> Naprawdę nie odróżniasz lania bez powodu od kary w formie klapsa?
>>> Dla ciebie to jest lanie bez powodu. Dla tego kto bije, powód jest.
>> Kontekst rodziny patologicznej wyciąłeś specjalnie czy przez pomyłkę?
>
> Czy to pytanie jest podchwytliwe?

Oczywiście :)

> Co lub kto określa, że rodzina jest patologiczna? Dzisiaj za patologię,
> przykładowo, uznaje się bicie (klaps) dziecka raz i więcej razy dziennie.
> Jutro patologiczna może być rodzina bijąca (klapsująca) dziecko raz w roku.
> Poza tym gdzie kończy się klaps, a zaczyna się uderzenie? Dopóki nie będzie
> siniaka to jeszcze klaps?

Ciężko zdefiniować. Może tak: jak nie przestaje boleć w przeciągu dwóch
trzech minut to to nie jest klaps.

> Poza tym tutaj naprawdę nie chodzi o siłę czy ilość, chodzi o sam fakt
> zajścia takiej sytuacji. Uderzenie dziecka przez rodzica to mentalna
> przegrana tego drugiego.

Wtargnięcie dziecka na jezdnie w trakcie omawiania niebezpieczeństwa
jest dużo poważniejszą przegraną...

>>> Tak
>>> samo Jakub W. twierdzi, że te, raptem dwa, uderzenia były słuszne i
>>> potrzebne. Ja tak nie uważam, bo nie ma takiego powodu dla którego istnieje
>>> konieczność uderzenia dziecka. Jasne?
>> Acz całkowicie się z tym nie zgadzam.
>
> Słucham.

Klaps jest szybki, krótkotrwały w skutkach, łatwy do zrozumienia i
świetnie łączy przyczynę ze skutkiem. A z drugiej strony przemoc
psychiczna jest o wiele groźniejsza: potrafi pozostawić wieloletnie
ślady w psychice, głupi tekst w stylu "jesteś niegrzeczny i mamusia już
cię nie kocha" potrafi latami tkwić w głowie.

Oczywiście możemy zacząć rozmawiać o idealnie kulistych^W^W^W idalnych
rodzicach i idealnych dzieciach, ale przejdźmy do rzeczywistości: w
procesie wychowawczym kary są niezbędne. IMO klaps w sytuacji nagłej nie
jest zły.

Pzdr,
Krzysiek Kiełczewski