On Tuesday, 7 August 2012 17:18:27 UTC+1, WM wrote:
> Dlaczego obecnie nie jest juz ona przemyslowo stosowana? Byc moze warto skrecac
pret podczas wyciagania? Wtedy wydluzone ziarna lepiej sie splacza.

Stal damasceńska to dwie struktury połączone ze sobą w postaci cienkich warstw,
rodzaj kompozytu. żeby połączyć ze sobą dwa kawałki metalu o różnych własnościach
zachowując te własności (nie stapiając ich w jedno), trzeba zastosować zgrzewanie
dyfuzyjne. Trzeba doprowadzić do rozrostu ziaren na granicy styku. Żeby do tego
doszło, potrzebna jest oczywiście temperatura i czas, ale przede wszystkim idealny
kontakt na całej powierzchni, bez względu na nierówność, chropowatość, warstwy
powierzchniowych tlenków, zanieczyszczeń itd. Akurat pracuję w firmie która tę
technikę używa w skali przemysłowej, ale mamy XXI wiek. W warunkach kowalskich trudno
sobie było wyobrazić doprowadzenie do skutecznego styku dwóch powierzchni inaczej jak
skręcając je w taki faworek.
Konrad
PS Pamiętaj że w warunkach rozrostu ziaren tracisz (w jakimś stopniu) strukturę
włóknistą, więc tak jak zawsze: są plusy dodatnie i plusy ujemne.