Pan Czarek napisał:

>>>> U-2, to poczciwy kukuruźnik (niektórym to oznaczenie kojarzy się
>>>> najpierw z czym innym, ale to tylko dlatego, że się nie znają).
>>>
>>> Jest jeszcze inny U-2: http://pl.wikipedia.org/wiki/Lockheed_U-2
>>
>> No właśnie o nim myślałem. Ludziom "samolot U-2" kojarzy się najczęściej
>> z tym szpiegowskim ptaszkiem, którego wyprodukowano w kilkudziesięciu
>> egzemplarzach.
>
> Myslałem, że pisząc "niektórym to oznaczenie kojarzy się najpierw z czym
> innym" miałeś na myśli jeszcze coś innego oznaczane U2 (też bardzo
> popularne, jeśli nie najbardziej)

Ci jeszcze mniej rozgarnięci pewnie tak to kojarzą. Nie wykluczam, że
takich jest najwięcej (ale pan prezes i tak woli bitles... bitelsów niż
na przykład U2).

:: A kukuruźników były tysiące, w wielu wersjach, czasem dziwacznych,
:: produkowane w różnych krajach (w Polsce też). Można podejrzewać,
:: że Lockheed wziął nazwę właśnie od kukuruźnika --
>> ten z uwagi na możliwość cichego lotu wykorzystywany był
>> do nocnych zwiadów i bombardowań.
>
> Co proszę? Coś chyba przeoczyłem

Nie "przeoczyłem", tylko "najpierw wyciąłem, a później to już się całkiem
pogubiłem". Chyba że jeszcze coś innego.

> - zwiady ok to jego podstawowe - te bomby to on brał na hol?

Gdzie popadnie. Bywało, że i granaty ręczne do kieszeni, później ciskane
za burtę.

> Jego jedynym "uzbrojeniem" (ochroną przed atakiem) była bardzo duża
> wysokość lotu - nieosiągalna dla innych samolotów a nawet większości
> ówczesnych pocisków i rakiet przeciwlotniczych a na pokładzie nawet KM
> nie posiadał.

Jego najlepszą ochroną przed atakiem i często stosowaną techniką było
wzbicie się na wysokość jakichś dwóch kilometrów (gdzie trudno go było
ustrzelić z nagana), a później niemal bezszmerowy lot z silnikiem
pracującym na wolnych obrotach, co pozwalało w nocy na niezauważalny
przelot na niskim pułapie nad terytorium wroga. Możliwość lotu
z prędkością około 70 km/h dodatkowo zwiększała celność ataku.

>> A ze względu na konstrukcję z drewna i szmat był słabo wykrywalny przez
>> radary.
>
> No o tym drewnie i szmatach to też nigdy nie słyszałem, a o duraluminium
> owszem.

Z metali, to poza silnikiem jakieś cięgła i linki usztywniające konstrukcję
dwupłata były. Ale przy doraźnej naprawie dało się pewnie toto jakimś
powrozem zastąpić.

--
Jarek