Użytkownik "Atlantis" <m...@w...pl> napisał w wiadomości
news:57b405c1$0$640$65785112@news.neostrada.pl...
> Rekreacyjnie tworzę obecnie pewien projekt oparty na Raspberry Pi Zero.
> Na razie urządzenie ma formę wczesnego prototypu na płytce stykowej, ale
> docelowo ma to być PCB ze złączem, w które będzie się wpinało RPi0
> czterdziestopinowym złączem GPIO. Płytka będzie zawierała współpracujące
> peryferia, m.in. DAC, ENC28J60 oraz wyświetlacz.
>
> Nie jestem do końca pewien, co zrobić z wyprowadzeniami masy na tym
> złączu. Bo jeśli dobrze rozumiem, projektanci komputerka umieścili je
> tam dla wygody użytkownika, aby mógł sobie wygodnie podprowadzić masę do
> jakiegoś współpracującego modułu. Do głowy przychodzą mi trzy rozwiązania.
>
> 1) Połączyć każde z nich z polem masy projektowanej płytki, traktując
> RPi0 tak, jakby był zwykłym układem scalonym albo modułem lutowanym do
> PCB.
> 2) Połączyć tylko jeden (ten przy VCC) z ogólną masą PCB, a reszta niech
> sobie wisi w powietrzu.
> 3) Ewentualnie zastosować niektóre z tych wyprowadzeń jako osobny punkt
> połączenia z masą dla jakiegoś scalaka czy modułu, w razie gdyby
> poprowadzenie jej po projektowanej płytce z jakiegoś powodu było
> kłopotliwe.

Rozumiem, że na tym złączu masz wiele punktów masy.
Zgodne ze sztuką (EMC) będzie połączenie wszystkich z masą na Twojej płytce.

Każdemu sygnałowi odpowiada jakiś prąd powrotny płynący masą. Im może on
przepłynąć bliżej samego sygnału tym mniejsze zakłócenia wyśle w eter i tym
ta pętla będzie mniej podatna na zakłócenia. Dlatego na złączu najlepiej
jakby tuż koło każdej linii sygnałowej było połączenie masy.
Ma to tym większe znaczenie im sygnały są szybsze (stromość zbocza równie
ważna jak częstotliwość) lub bardziej wrażliwe (analogówka).
P.G.