Dnia 07-07-2012 o 00:27:55 Roman Rumian <r...@a...edu.pl>
napisał(a):

> Pomysł z wieloma architekturami nie jest najlepszy, dlatego, że kurs
> mikroprocesorów ma ograniczone ramy czasowe i jeśli uczy się więcej niż
> 2 architektur w głowie uczonych powstaje chaos, i żadnej architektury
> nie znają przyzwoicie.

Ja bym na Waszym miejscu podszedł do sprawy bardziej całościowo, patrząc
na cały program nauczania na elektronice, zamiast wąsko patrzeć na kurs
mikrokontrolerów.

Dziś prawie w każdym urządzeniu jest jakiś procesor. Macie na AGH na pewno
wiele kursów, na których studenci mogliby robić projekty. Pan zajmuje się
akustyką, prawda? Świetna okazja, do zrobienia czegoś na DSP lub na DSC.
Na pewno jest jakiś kurs sterowania, aż się prosi o projekt! I tak dalej.
Na każdym semestrze od, powiedzmy, drugiego roku, jeden projekt. Dobór
platformy zdefiniowany przez wymagania projektu.

W ten sposób można by potraktować naukę procesora jako czysto użytkowy,
poboczny element samego procesu stosowania wiedzy z danej dziedziny. Takie
narzędzie, które po prostu trzeba po drodze opanować, żeby wykonać
właściwą pracę. Nauka mikrokontrolera czy mikroprocesora zachodziłaby
mimochodem. Takie "learn by doing". Jeśli trzeba, to przecież wystarczy
parę dni, by w miarę sprawnie pracować z dowolnym mikrokontrolerem. A
studenci w końcu wychodziliby z uczelni potrafiąc coś praktycznego zrobić.

A na podstawowym kursie procesorów uczyłbym ogólnej budowy typowych
architektur (CISC, RISC, VLIW, itd.). Na wielu przykładach, które by
pokazały ogólnie, jakie są możliwe konstrukcje, ich zalety, wady. Ale taki
wykład na pewno już macie.

Pozdrawiam,
Andrzej Ekiert