W dniu 2018-05-14 o 11:36, RoMan Mandziejewicz pisze:
> Hello Tomasz,
>
> Monday, May 14, 2018, 12:08:57 AM, you wrote:
>
>>> Ostatnia polska wkładka krystaliczna mono (stosowana w serii
>>> plastikowych gramofonów na licencji Grundiga) - podobna do UF70 ale w
>>> wersji mono - miała w instrukcji wprost ostrzeżenie, żeby jej nie
>>> stosować do płyt stereo.
>> OK, nie upieram się tak późnymi konstrukcjami się nie zajmuję :)
>
> W międzyczasie znalazłem - nazywało się to UK-9 a wersja stereo UF-50.
>
>> W każdym razie problem był znany już od początku lat 60-tych i istniały
>> rozwiązania.
>
> Problem był znany w momencie pojawienia się pierwszych płyt stereo. A
> wcześniej jeszcze gdy gramofonów do zapisu wgłębnego próbowano używać
> do zapisu bocznego. Później (czasy pierwszych Bambino) - która igła
> jest która - zielony czy czerwony przycisk. We wkładkach UK-9/UF-50 to
> samo - w którą stronę semafor ma być ustawiony ;)
> Takie drobiazgi jak igła zniszczona przesunięciem w poprzek płyty i
> używana nadal...
>
> Kultura użycia gramofonu pojawiła się w Polsce powszechniej, jak się
> pojawił pierwszy Fonomaster (ciut wcześniej był G600). Swoją drogą -
> bardzo mi się podobał.

Ale czego można oczekiwać? Bambino (do odtwarzania pocztówek
dźwiękowych) i pochodne, a potem niewiele lepsze Grundigi? Jeszcze był
jakiś z automatem rzucającym płytę na talerz, ale rzadko go widziałem,
byłem za młody żeby ktoś mi coś więcej o tym powiedział, a potem już ich
nie było. Ale nawet wtedy mnie przerażało takie traktowanie płyt.
Emanuel to już epoka G600, jak nie późniejsza.

Pozdrawiam

DD