W dniu 18.07.2022 o 08:03, Piotr Wyderski pisze:

>> Generalnie, też mnie wkurwia prąd cewki, do tego stopnia, że w jednym
>> projekcie użyłem przekaźnika bistabilnego i odpalam go impulsem, bo
>> zwykły przekaźnik wpierdalał więcej niż odbiornik który miał załączać :)
>
> Ja energii mam dużo, ale "nie zniesę" grzania we wrażliwych miejscach.

U mnie odwrotnie w sensie, że jeśli coś mam zasilane akumulatorem to
walka jest o każdy miliamper. Grzanie również, bo to strata.

> Próbowałem przerobić ten kontaktron na bistabilny -- sukces połowiczny.
> Działanie bistabilne stosunkowo prosto uzyskałem, ale wystarczy
> nieakceptowalnie lekko stuknąć w rurkę, by zmieniła stan. Nie mogę sobie
> pozwolić na taką nieprzewidywalność, więc pomysł zdechł. Przeżył za to
> jego wariant polegający na użyciu słabego magnesu neodymowago jako
> "boostera". Pewność zadziałania zostaje, a prąd cewki spada. Tylko przy
> 2mA nie umiem siebie przekonać, że to jest warte zachodu.

Ale zrobienie bistabilnego z użyciem magnesu jest banalne. Wystarczą 2
cewki, które przesuną magnes :]
>
> Zużyłem trochę kontaktronów, ale dopiero teraz musiałem zrozumieć, jak
> one działają. Po fakcie widzę, że wyszło jak w CK Dezerterach: "oni hymn
> znają, ale nie umieją." Streszczając dla potomności: fizyka jest
> onieśmielająco banalna: rurka ma pewną czułość, więc trzeba jej zapewnić
> wymaganą liczbę amperozwojów. Natężenie pola zależy tylko od prądu i
> liczby zwojów, nie od napięcia. Napięcie pracy przekaźnika -- parametr
> katalogowy! -- tam się wplątuje tylko przez rezystancję drutu, a tym się
> da sterować. Albo dobierając cieńszy drut, albo zmniejszając napięcie
> cewki, nawet do 0.5-1V. Brzmi prosto, ale w zestawieniu czułości rurki z
> prądem cewki z katalogu pokazuje, jaką lipę odstawiają producenci.
>

To w sumie wynika ze skuteczności. Lepiej dać spory zapas niż grzebać
się w ograniczeniach.

--
LordBluzg(R)??
<<<?i? ć?d?? i Putina>>>