W dniu 2015-11-10 o 04:15, Pszemol pisze:
> Jak trudno jest udawać USB UART (np. taki jak w chipsach FTDI)
> mając do dyspozycji 32-bitowy procesor z USB, np. ARM
> (Cortex M3 firmy NXP, np. LPC1788 lub M4 LPC4088)?
>
> Buduję urządzenie, które będzie podłączane do linuxa...
> Będzie się komunikowało strumieniem danych dobrze
> reprezentowanym przez coś ala UART i pasowałoby
> się przedstawić do tego linuxa jako dodatkowy port...
>
> Mam więc opcję kupić gotowy chipset USB-UART i połączyć
> z jego UARTem któryś UART z mojego Cortexa M3.
> Ale to wydaje się być trochę nadmiarowe, bo tenże Cortex
> M3 ma już port USB-Device. Gdybym chciał uniknąć
> kładzenia na płytce chipsetu USB-UART i wejść z USB
> wprost na port device mojego Cortexa - jak ciężko jest
> w tym procku udawać że jest się UARTem dla USB Hosta?
>
> Istotne jest aby aplikacja używająca moje urządzenie
> widziała tylko port szeregowy i najchętniej aby nie było
> konieczności pisania specjalnego drivera pod linuxa.

Jeśli urządzenie ma być na stałe podłączone do PC to nie polecam
korzystania z procka udającego urządzenie USB CDC. Sam tak robiłem przy
pomocy bibliotek LPCUSB. Jeśli nastąpi reset procka (np. przez
Watchdoga) to program w procku będzie chciał na nowo zainicjować USB,
ale host w PC nie będzie mógł zrobić enumeracji bo ma otwarty wirtualny
UART. Lepiej dołożyć te 2$ i dać np FT230. Inna sprawa, że najlepiej dać
jakiś izolator w rodzaju ISO7221 na liniach między prockiem i FT230.
Wtedy zasilasz FT230 z VCC USB i nawet wyłączenie procka z zasilania nie
rozłączy ci połączenia USB z PC, a wiec nie zwiesi ci wirtualnego UART
na którym np nasłuchuje ci chodząca na PC aplikacja.

--
pozdrawiam
MD