s...@g...com wrote:
> .. i do tego programowanie wielowątkowe. Ja tu czegoś nie rozumiem.
> Weźmy na przykład program do obliczenia sumy liczb od 1 do N. Ot, zwykły
> ciąg arytmetyczny S(N)=N*(N+1)/2. Zakładając, że wzoru nie znamy, zlecamy
[...]
> s:=s1+s2. A co jeżeli elementy ciągu A[m] i A[n] są zapisane fizycznie w
> tej samej kostce pamięci? Co w takiej sytuacji dają mi 2 rdzenie?

Jak już wspomniał Andrzej, w takim przypadku strona pamięci z danymi
zostanie przepisana do pamięci cache i problem jednoczesnego dostępu do
zewnętrznej kostki przestanie istnieć.

Ale załóżmy że tech cache nie ma i przy każdym odczycie procesor będzie
musiał sięgnąć do pamięci zewnętrznej.
Jeśli cały program by się składał wyłącznie z odczytów z pamięci, wtedy
byłby problem, bo rdzenie by sobie przeszkadzały nawzajem. Ale nawet przy
tak prostym programie jak przytoczyłeś, odczyt z pamięci jest jedną z kilku-
kilkunastu instrukcji które muszą zostać wykonane podczas jednego obiegu
pętli. Podczas kiedy jeden rdzeń zajmuje się wykonaniem dodawania,
przepisywaniem pomiędzy rejestrami sprawdzaniem warunku końca czy czy
skokiem do początku pętli, szyna pamięci danych leży odłogiem i może być
wykorzystana przez drugi rdzeń do pobrania danych.

Nawet jeśli założymy najbardziej niekorzystny przypadek, że podczas każdego
obiegu pętli obydwa rdzenie będą chciały czytać w tym samym momencie, i tak
spowolnienie będzie ledwie zauważalne. W większości przypadków każdy rdzeni
nawet nie zauważy że dostęp do pamięci jest dzielony z kimś innym.

pzdr.
j.