Pan Pszemol napisał:

> Jeśli chodzi o typowy cykl pracy latarki to będzie to wyglądało tak:
>
> Ładujemy przez noc poprzedzającą wyjazd na łódkę...
>
> Potem parę godzin bateria odpoczywa po ładowaniu (+stygnie).
>
> Skaczemy do wody na pierwszego nura. Nur zwykle trwa około
> 40-60 minut, zależnie od głębokości i ilości wysiłku jaki muszę
> z siebie wyprodukować płetwami pod wodą - po prostu do skończenia
> się powietrza w pierwszej butli. Przez ten czas latarka pracuje 100%.
> Potem wychodzimy z wody, latarka wyłączona, i odpoczywamy na
> łódce przy śniadanku i kolorowych napojach... być może godzinę, dwie.
> Skaczemy do wody na drugiego nura i - teraz pytanie jest ważne:
> ile czasu mam w latarce. Jeśli pierwsze nurkowanie trwało te 60 minut
> to przy nowej, w pełni naładowanej baterii zostanie tam ledwie 60.
> Z każdym następnym ładowaniem zostanie tych minut mniej...
> Aż się tak zdarzy, że latarka nie wystarczy na dwa pełne nury i będzie
> problem, bo np. skończy się w trakcie nura i będzie kiepsko...

No to mamy bardzo ustabilizowane warunki pracy. Ja to nawet zakładałem
częstsze włączanie i wyłączanie latarki, na przykład celem sprawdzenia
czy jakiemuś rybsku dobrze z oczu patrzy. Przy takiej eksploatacji można
nawet naręcznym zegarkiem mierzyć. Warto też zawsze po drugim nurkowaniu
dorżnąć baterię do końca -- da to bezcenne informacje do badań studialnych
na temat żywotności akumulatora.

> W rozwiązaniu z czasomierzem rzeczywiście trzeba by dodać jakiś
> sposób na automatyczne resetowanie go do zera w czasie ładowania
> i potem zliczanie w górę aż do automatycznego wyłączenia się
> latarki przy napięciu końcowym baterii około 8.55V (startuje od 12V).

Detekcja pełnego naładowania to odrębna sprawa. Bez niej można taką
baterię rozsadzić i zrobić se kuku. Przy modelowaniu baterii przez
wpływające i wypływające ładunki też należy zerować licznik po wykryciu
stanu pełnego naładowania. Inaczej błędy zliczania wte i wewte będą
nawarstwiać się i spiętrzać, aż w końcu zaczną wychodzić same bzdury.

> Sprawa jest prosta gdy zakładamy jedno pełne ładowanie i potem
> już tylko procesy rozładowania. Trudniejsze będzie już zezwolenie
> na podładowanie niewyładowanej baterii, np. na łódce, gdy mam
> w planie dłuższe nurkowanie np. z trzema butlami. Problem jaki się
> wtedy pojawia jest taki, że to podładowanie może nie dopełnić baterii.

No to wtedy wracamy do problemu klasycznego, jak w laptopie. Chociaż
niezupełnie, bo przynajmniej rozładowanie (stała moc lampy) mamy
bardziej kontrolowane. Można próbować radzić z tym sobie na przykład
zliczając *wpływający* ładunek i odpowiednio modyfikując liczniki.
Proszę zauważyć, że zliczanie energii wpływającej w czasie ładowania
mniej boli niż mierzenie wypływającej przy pracy latarki. W tym drugim
przypadku trzeba pogodzić się ze stratami cennej energii na szeregowej
rezystancji do pomiaru prądu. Ale oczywiście jedno nie wyklucza drugiego.
Można mierzyć jedno i drugie -- jeśli się da, korzystać z dokładiejszych
szacunków na podstawie czasu pracy, jeśli nie, to posiłkować się ładunkiem
i napięciem.

Poza tym wszystkim, jeśli zgaśnięcie latary w czasie nura oznacza,
że jest bardzo kiepsko, może warto zabezpieczyć się dodatkowo? Myślę
o mniejszej rezerwowej baterii włączanej ręcznie gdy pierwsza jest
kaput. Coś jak rezerwa paliwa w motorowerze albo samolocie.

--
Jarek