Pan Zbych napisał:

>> Jak sobie przypominam programy z czasów kiedy miałem 10 lat, w
>> czarnobiałym telewizorze, to nie rozumiem, jak wtedy kabaret mógł mieć
>> poziom Przybory, a nie żartów od dupie i chlaniu, jak obecnie...
>
> No przecież nabijanie się z chlania nie przystoi:
> https://www.youtube.com/watch?v=B4AQjV8NpnU

Miałem to samo skojarzenie! Ale rację ma kolega niedzielski, że coś nam
przeminęło. Telewizja miała kiedyś charakter medium społecznościowego.
Skończyło się to wtedy, gdy zamiast jednego czy dwóch programów pojawiły
się ich dziesiątki, a potem setki. Teraz już nie jest po to, by łączyć
ludzi, ale żeby każdy znalazł "coś dla siebie". A właściwie była -- bo
dzisiaj łatwiej szukać w sieci, niż skacząc po kanałach "broadcastingu".
Więc jest po nic, najwyżej po to, by sprostać gustom najmniej zaradnych,
którzy sami nie potrafią wybrać co chcą oglądać. Stąd taki jej poziom.
Umrze, umrze niedługo.

Jarek

--
Telewizja pokazała a uczeni podchwycili,
Że jednemu psu, gdzieś w Azji, można przyszyć łeb od świni.
Wykrył pies bimbrownię na czas, wycinanki robi wujek.
Jak smarować margaryną -- telewizja transmituje.