On Oct 17, 11:45 pm, Andrzej Jarzabek <a...@g...com>
wrote:

> W tym przypadku zasada jest taka, że możliwość zarabiania na twórczości
> jest chroniona prawem,

Przecież nikt nigdzie nie twierdzi, że nie wolno zarabiać na
twórczości. Są rzeczy, na których nie wolno - np. na stręczycielstwie
albo sprzedaży narkotyków, ale zarabiania na twórczości nikt nie
zabrania. Nawet nie ma limitów zarobków.

Problem w znalezieniu modelu biznesowego, w którym to będzie realne.
Ale czy system prawny powinien taki model komukolwiek gwarantować?
Myślałem, że na wolnym rynku obowiązek znalezienia/wynalezienia źródła
dochodów należy do przedsiębiorców a nie do prawodawców.

> > Weź takiego YouTube jako dosłownie najbardziej widowiskowy przykład -
> > ilość materiału, który tam trafia jest absurdalna a to jest materiał,
> > który ma w zasadzie wolne IP. To właśnie pokazuje, że ochrona IP nie
> > jest konieczna, żeby twórcy tworzyli.
>
> Jest konieczna, żeby tworzyli coś powyżej poziomu absurdalnej ilości
> materiału na YouTube.

Wiedziałem, że ten argument tu padnie, ale sorki - nie da się
formalnie wykazać wyższości produkcji z Hollywood nad tymi z YouTube.
Zapewniam Cię, że tak samo jak niektórzy statutowo nie oglądają shitów
z YouTube, tak inni z założenia nie oglądają shitów z Hollywood. Nie
da się też wykazać, że jedno lub drugie jest bardziej użyteczne dla
ogółu.

Natomiast ciekawe, że na tej grupie jak tylko jest mowa o regulacji
czegokolwiek (certyfikaty dla programistów, anyone?), to natychmiast
pojawiają się głosy, że najlepszym rozwiązaniem jest wolny rynek,
gdzie konsument ocenia producenta. Otóż YT jest takim miejscem
znacznie bardziej, niż kino właśnie przez obniżenie poprzeczki na
wejściu. Każdy może objawić swój talent na YT, nie każdy może to
zrobić w kinie.

> Wybacz, ale jeśli proponujesz,

Nic nie proponuję. Pokazuję, że ochrona IP nie jest warunkiem
koniecznym dla zaistnienia twórczości, co jest argumentem zwolenników
takiej ochrony.

> Dalej: nawet filmy relatywnie niskobudżetowe, nie będące jednak
> kompletną siermięgą, kosztują od kilkuset tysięcy, do kilku milionów
> dolarów. Nikt tyle ze swojego fedrowania od poniedziałku do piątku nie
> odłoży po to, żeby się artystycznie spełnić w weekendy.

Jak już pisałem, rolą prawodawcy nie jest podpowiadanie ani tym
bardziej narzucanie obywatelom, w jaki sposób mają zarabiać pieniądze.
To by ograniczało innowacyjność biznesową.

Hint: niektórzy blogerzy zostali milionerami pisząc bzdety^H^H^Hteksty
na necie. Skoro to było możliwe, to chyba możliwe jest też
finansowanie czegokolwiek innego. System prawny to umożliwił (tzn.
wolno zarabiać), ale nie narzucił i w takim systemie wygrywają ci,
którzy są naprawdę innowacyjni. Obecny system dominujący w wielu
branżach takiej innowacyjności wcale nie premiuje ani nawet do niej
nie zachęca.

--
Maciej Sobczak * http://www.msobczak.com * http://www.inspirel.com