On 20/10/2011 07:56, Maciej Sobczak wrote:
> On Oct 19, 4:10 pm, Andrzej Jarzabek<a...@g...com>
> wrote:
>
>> A w przypadku płyty sytuacja zmienia się z "jest milion ludzi, którzy
>> chcieliby posłuchać tej płyty i są skłonni zapłacić cenę wyznaczoną
>> przez wydawcę" na "jest milion ludzi, którzy chcieliby posłuchać płyty
>> i zapłaciłoby gdyby musiało, ale 900 tysięcy z nich woli sobie
>> skopiować za darmo",
>
> Jest tu fałszywe założenie, że skopiowany egzemplarz = strata
> finansowa dla autora. Tak nie jest i nawet nie trzeba się mocno
> wysilać, żeby to udowodnić.

Tak właśnie jest, a cały twój "dowód" opiera się z kolei na fałszywym
założeniu, że strata finansowa dla autora = - zysk autora z jednego
egzemplarza.

> Znam ludzi, którzy masowo ściągają empetrójki w ilościach
> terabajtowych, co pewnie ma równoważnik w kilku TIRach płyt CD i na
> 100% zapewniam, że ci ludzie nie kupiliby tych płyt. To znaczy, że
> tzw. nielegalne kopie to fantomowy pseudo-rynek, którego i tak nie da
> się skapitalizować.

Nie znaczy. Proponuję się podszkolić w kwantyfikatorach.

> Dlatego Twój przykład startujący z miliona płyt widziałbym bardziej
> realnie tak:
>
> Wersja gdy nie można kopiować: artysta sprzedał milion płyt i milion
> ludzi tego słucha.
>
> Wersja gdy można (legalnie bądź nie): artysta sprzedał 900k płyt a 5
> milionów ludzi tego słucha.
>
> Nie upieram się co do dokładności tych proporcji, ale zwracam uwagę na
> zjawisko. Nie jestem przekonany, że ten drugi scenariusz powstrzymuje
> artystę przed wynajęciem studia.

A ja zwrócę uwagę, że to wszystko zależy od tego, jakie te proporcje są
naprawdę. I że może być właśnie tak, że w sytuacji, kiedy można kopiować
nielegalnie jest to np. 3 miliony i pół miliona, a kiedy można kopiować
legalnie jest to 5 milionów i 20 tysięcy.