On 29/11/2023 19:11, M M wrote:
> co właściwie złego jest w mojej propozycji nazwanej tu "śmierdzący workaround"?

Naciąganie standardu. Nie każdy chce, aby jego cenny (i coraz
cenniejszy) złom popędzany był workaroundem zamiast poprawnego
rozwiązania emulującego oryginał razem z jego napięciami.
Prawdopodpobnie nie do końca czujesz na czym polega na chwilę obecną
"retro". To specyficzna mieszanka ludzi, często nietechnicznych,
majacych różne cele, ale wspólne kłopoty. Na rynek wysypało się
dziesiątki rozwiązań do różnych maszyn, ale co do C64 niezmiennie
widzisz albo dwa zasilacze, albo cegły większe niż oryginał wydziobane
byle jak, na pająka. Akuratnie C64 ma chyba najbardziej upierdliwe
zasilanie w całej gamie sprzetu retro na rynku.

Jesli zaoferujesz ludziom zasilacz który działa *inaczej* niż
oryginalny, to może się okazać że np. spalisz komuś sprzęt, w którym są
jakieś przeróbki. Nie muszę daleko szukać, ZX kolegi uległ zadymieniu[1]
po podłaczeniu zasilacza "zamiennika" z powodu przeróbki w okolicy
stabilizatora, przez poprzedniego właściciela, pewnie jeszcze z lat 80.
Koszt: większośc IC poszła z dymem, przy obecnych cenach ULA to już
poważna katastrofa. Nawet tak prosta rzecz, jak zasilacz DC okazał się
zabójczy, bo ktoś miał w środku niestandardowe rozwiązanie.

Innymi słowy: inzynieryjnie masz rację, to jest *jakieś* rozwiązanie dla
*konkretngo* egzemplarza. Ale musisz brac pod uwagę całokształt tego
środowiska i ich potrzeby. Budujesz tak naprawdę zasilacz do nieznanego
hardware, którego modyfikacje bywają zagadką dla samego właściciela.

[1] O ile pamiętam, przed stabilizatorem zamontowano niewielki rezystor
mocy w celu zbicia nieco napięcia na samym stabilizatorze, jakimś
"zamienniku" produkcji państw zaprzyjaźnionych. Mocniejszy prądowo
zasilacz uszkodził stabilizator (zapewne z powodu za dużej mocy
rozpraszanej). Znam to tylko z opisu ustnego usterki.