W dniu 2015-06-05 o 02:58, ACMM-033 pisze:
>
> Użytkownik "Adam" <a...@p...onet.pl> napisał w wiadomości
> news:mkqeec$mu1$1@usenet.news.interia.pl...
>> Z tego, co pamiętam, to MK125 miał mocny kompresor.
>> Ciężko było nagrać Moskau Dżyngis Khana.
>
> Nic takiego nie miał, ani ten, ani żaden... To nie kompresor, lecz
> ARW/ARP (automatyczna regulacja wzmocnienia/automatyczna regulacja
> poziom), w żadnym wypadku nie można tego mylić z kompresją. Ale wiem, o
> czym piszesz i sposób na to był dość prosty, zależnie od szybkości
> dzsiałania - zapuścić samą gotowość do nagrywania, jak np. w MK235,
> puścić kilka pierwszych taktów utworu, aż się ustali poziom nagrywania,
> szybko przewinąć magnet-dawcę do poczatku i ponowić transmisję, tym
> razem włączając już fizycznie rejestrację.
> (...)

Nie zrozumieliśmy się. Za szybko przeczytałem twój "przester", stąd
nieporozumienie. Ja pisałem o kompresji dynamiki znanej ze studia
jeszcze analogowego - czyli zmniejszenie amplitudy utworu. Bez tego np.
Bolero byłoby niesłyszalne w cichszych partiach utworu na słabszych
radioodbiornikach czy w radiowęzłach. W tym znaczeniu ARW był pewnego
rodzaju kompresorem, tyle, że mocno nieliniowym.
W słabszych magnetofonach ARW "budził się" dopiero po przekroczeniu
pewnego poziomu, działając z opóźnieniem ułamka sekundy, zmniejszając
poziom nagrania przez kolejne pół sekundy lub nieco dłużej - wyglądało
to tak, jakby ktoś przykładowo po każdym uderzeniu "stopy" (w perkusji)
przyciszał sygnał na pół sekundy.

Swego czasu nawet zacząłem składać kompresor na lampach, ale brakło
materiału i sprzęt przekazałem koledze.


--
Pozdrawiam.

Adam