Pan Arnold Ziffel napisał:

>>> To prawda. Ale są algorytmy AI do rozpoznawania mowy. Podobny
>>> mógłby być do rozpoznawania CW.
>> Mógłby, ale po co ma być?
>
> Bo one są zaskakująco skuteczne.

Alan Turing pierwszy zauważył, że system inteligentny nie może być
nieomylny, a jeśli zależy nam na nieomylności, to nie możemy polegać
na sztucznej inteligencji. Dzisiaj wiele problemów rozwiązujemy przy
pomocy AI -- bo inaczej nie potrafimy. Jeszcze niedawno w ogóle nie
potrafiliśmy -- bo nie mieliśmy AI, więc cieszy nas to niezmiernie.
Słuchanie CW nie nalezy do tej klasy problemów. Więc po co?

>> Białkowy analizator nie działa algorytmicznie (w niczym nie
>> przypomina modemu), ale wcale nie musimy się na nim wzorować.
>
> Skoro białkowy analizator działa skuteczniej, niż obecnie używane
> algorytmy...

A krzemowy działa skuteczniej? Analiza transmisji morsa nie ma dzisiaj
znaczenia praktycznego -- jeśli ktoś tego 'obecnie używa', to tylko
amatorsko. Może te algorytmy to też tylko jakieś weekendowe projekty?
Zrobił ktoś taki, który używa AI?

>> Działają algorytmy, które w ogóle nie przewidują swingu. Ale do pewnych
>> granic, które nawet da się wyliczyć i opisać konkretną liczbą. Można też
>> swing przewidzieć. Podobny problem mają programy, które zapisują nuty ze
>> słuchu. Początkowo ten zapis wychodził bardzo skomplikowany, z całą masą
>> kropeczek i innych takich. Bo muzycy swingują, nawet jak nie chcą. Ale
>> da się już kazać takiem skrybie pisać tak, by nie wychodził np. powyżej
>> uczciwych ćwierćnut i ósemek. To nie wymagało stosowania AI, opanowane
>> zostało już dość dawno.
>
> A te programy same wykrywają bpm, czy trzeba im powiedzieć?

Nie widzę przeszkód, by to robiły.

> Z nadawaniem CW jest trochę inaczej, niż z graniem. Rytm może być różny.
> Czasem nadajesz szybciej, czasem wolniej.

W graniu ze swingiem też tak jest.

> Ja nie wiem, jak te algorytmy dokładnie działają, bo nigdy się w to nie
> zagłębiałem. Wiem, że te, które widziałem (a trochę widziałem) generalnie
> są kiepskie. Uchem odebrałem, a algorytm pokazał bzdury. A jak jest sygnał
> trochę zaszumiony, to w ogóle jest padaka. Niby są filtry, możesz sobie
> kliknąć na waterfallu interesujący cię fragment, ale działa to mocno tak
> sobie. Ucho wyłapie.

Czyli ta cała sztuczna inteligencja miałaby zastępować również cały tor
analigowy? Myślałem, że chodzi tyko o rozpoznanie ciągu kropek i kresek,
w których nie zawsze kreska jest trzy razy dłuższa od kropki, a odstępy
też nie zawsze są takie same jak kropki i kreski. Ja widziałem tylko
układ elektroniczny (bramki, przerzutniki, jakiś ram o pojemności rzędu
32 bitów), gdzieś na początku lat 80. Siłą rzeczy działał kiepsko. Ale
mam pojęcie na temat tego, jak zabrać się za opisanie algorytmu, który
będzie działał skutecznie.

--
Jarek