Dnia Fri, 15 May 2020 23:04:24 +0200, Piotr Wyderski napisał(a):
> J.F. wrote:
>> A moze na swojej uczelni/instytucie/dziale nowych produktow  maja
>> odpowiednia prase i moga sobie dowolne rdzenie zrobic, nie patrzac na
>> koszty.
>
> Mnie się wydaje, że zrobienie dobrego ferrytu metodą chałupniczą to
> wcale nie jest prosta sprawa.

Wiec nie tyle chałupniczą, co laboratoryjną.

>> Jeszcze mozna obrabiac z pelnej bryly, ale ferryty sie wrednie obrabia.
>> No i widze, ze temat "3D printed core" sie rozwija.
>
> Tylko trzeba jeszcze mieć z czego obrobić. Rozmawialiśmy tu kiedyś o
> wieloaperturowych rdzenich planarnych i wyszło, że to się da zrobić z
> kształtek PLT dostępnych w handlu.

Nie musza byc w handlu - dzwonisz do producenta, pytasz jakie kawalki
moga ci dostarczyc.

> Ale frezowanie 700g behemota to trochę inna skala problemu.

No ba, nie od dzis wiadomo, ze badania kosztuja :-)

>> Pozostaje jeszcze mozliwosc, ze ktos to normalnie robi.
>> Tylko ze to nie jest rdzen 3-fazowy, tylko zwykly, z centralna kolumna i
>> trzema bocznymi ramionami, a nie 2 jak w EE.
>
> To jest rdzeń do trójfazowej przetwornicy LLC ze zintegrowanymi
> transformatorami i cewkami rezonansowymi.

Ale mozesz tez spojrzec na to, ze to jest rdzen z gruba centralna
kolumna i trzema bocznymi. Sa rdzenie z 1 bokiem, 2, 4 - to czemu nie
z 3 ?

>> Jakis tam zysk na skroceniu drogi magnetycznej jest.
> Nie tylko, strumienie płyną środkową kolumną, która jest wspólna.
> Nie osiągają maksimum jednocześnie, więc przekrój może być stosownie
> mniejszy w porównaniu do trzech kompletów rdzeni U.

Ale widac, ze jest wyraznie grubszy.
No coz, moze precyzyjnie policzyli na ile ma byc grubszy, i taki
zrobili.

J.