J.F. wrote:

> Wiec nie tyle chałupniczą, co laboratoryjną.

Tylko to nie jest fajans na muszlę klozetową, musi mieć odpowiednią
mikrostrukturę. Skład mieszanki, sposób rozdrabniania, sposób wyciskania
na prasie, profil termiczny podczas wypalania -- to po prostu trzeba
"umić". Wybacz, ale wątpię, że politechnika ma know-how.

> Nie musza byc w handlu - dzwonisz do producenta, pytasz jakie kawalki
> moga ci dostarczyc.

No chyba właśnie tak -- trzeba mieć dostęp do centrum R&D producenta w
ramach współpracy z akademią, inaczej tego nie widzę.

> Ale mozesz tez spojrzec na to, ze to jest rdzen z gruba centralna
> kolumna i trzema bocznymi. Sa rdzenie z 1 bokiem, 2, 4 - to czemu nie
> z 3 ?

Ale w czym to uchybia jego trójfazowości?
Poza tym za separację strumieni odpowiada nie kolumna środkowa, tylko
szczeliny w kolumnach zewnętrznych. Wprowadzają do obwodów magnetycznych
taką reluktancję, że strumień wybranego ramienia niemal nie wnika do
pozostałych. A że i tak je musisz mieć, by dostroić stosunek Lm do Lr,
to tym lepiej -- i w sumie o tym jest ta praca.

A sztuczka jest dość stara, tylko spotkałem ją w praktyce tylko
w przypadku rdzeni E, w tym planarnych. Szczelinujesz kolumny
zewnętrzne, a nie wewnątrzną, jak to się typowo robi. Magnetycznie rdzeń
E rozpada Ci się na dwa rdzenie U.

> Ale widac, ze jest wyraznie grubszy.
> No coz, moze precyzyjnie policzyli na ile ma byc grubszy, i taki
> zrobili.

Dokładnie tak.

Pozdrawiam, Piotr