W dniu 2017-11-23 o 10:35, Adam Wysocki pisze:
>
> Profil, który chcę zastosować, to:
>
> 1. Podgrzanie do soak (do 145C, 2C/s)
> 2. Soak (145C utrzymane przez 90s)
> 3. Podgrzanie do peak (do 210C, 2C/s)
> 4. Reflow (210C utrzymane przez 120s)
> 5. Chłodzenie (do 35C, -2C/s)
>

Powolne narastanie i opadanie wymusza, że w wysokiej temperaturze
wszystko będzie znacznie dłużej. Według mnie to może zaszkodzić.
Ostatnio natknąłem się na LEDy SMD, do których jest mi bardzo trudno
przylutować (transformatorówką) w powietrzu drucik. Ułamek sekundy za
długo i robi się z nimi coś takiego jak z popcornem i przestają świecić.
Nigdy się z takim działaniem tworzywa LEDów nie spotkałem. Na
prototypie, który pracownicy montowali ręcznie (lutownicą z cieniutkim
grotem) też jedna była wybrzuszona (jeszcze świeciła) i nie dało się na
nią wstawić światłowodu.

Przez kilka lat lutowaliśmy sami w piecu. Konstrukcja polega na tym, że
są tam dwie komory - w jednej płytka dogrzewa się (ze 2 minuty) do około
160 st. Potem wjeżdża do drugiej (gdzie panuje temperatura około 400st)
na kilka sekund tak by cyna uzyskała około 250st i potem od razu
wyjeżdża na zewnątrz (z powrotem - czyli przejeżdżając przez tę komorę
160). Czasy i temperatury dotyczą lutowania ołowiowego, bo to było
jeszcze przed 2006. Eksperymenty robiliśmy wpuszczając z płytką cienką
termoparę.

Wydaje mi się, że powinieneś pomyśleć o tego typu rozwiązaniu.
P.G.