Użytkownik Paweł Pawłowicz napisał:
> W dniu 2013-11-17 20:25, "Dariusz K. Ładziak" pisze:
>> Użytkownik Paweł Pawłowicz napisał:
>>> Solny z siarkowym nie utleni miedzi, pewnie był to siarkowy z azotowym.
>>
>> Utleni. Sam siarkowy utleni - bo jest kwasem utleniającym... Tyle że
>> trzeba rozcieńczyć - stężony spasywuje na amen. No i utlenia dosyc słabo
>> - dlatego też w praktyce używa się raczej kwasu nadsiarkowego lub kwasu
>> caro.
>>
>> Sam solny (chlorowodorowy) z pewnością miedzi nie ruszy.
>
> Kwas siarkowy owszem, jest kwasem utleniającym. Na tyle, że stężony kwas
> utlenia miedź na gorąco. Do trawienia płytek idealnie nieużyteczne.
> Rozcieńczony nie rusza miedzi nawet w temperaturze wrzenia.
> Jednomolowego kwasu siarkowego używam do czyszczenia elementów
> miedzianych po lutowaniu srebrem. Czyszczenie polega na zagotowaniu
> kwasu z elementem po lutowaniu wrzuconym do roztworu. Roztwór nie robi
> się niebieski po wielokrotnym użyciu.
> Zgadzam się natomiast z opinią, że kwas azotowy trawi płytki "zbyt
> dobrze". Ale dawno temu, gdy ścieżki o szerokości kilku milimetrów
> malowałem pędzelkiem lakierem asfaltowym, był OK :-)

Ale jak chcesz odtleniać powierzchnią miedzi - to właśnie azotowym, tyle
że rozcieńczonym!. Chlorowodorowy pozostawia aktywną powierzchnię
metalu, siarkowy pozostawia - a azotowy po rozcieńczeniu pozostawia w
dużej mierze powierzchnię pasywną, nie ma metal tendencji do
natychmiastowego pokrywania się rudymi tlenkami, ze dwie godziny na
powietrzu przed wsadzeniem do szafki azotowej koloru nie zmienia...

-
Darek