Dawid Rutkowski <d...@w...pl> wrote:

>> Ja, gdy dostałem pierwszego PC jakoś w wieku 10-11 lat, miałem trzy
>> dyskietki -- startową (bo PC nie miał HDD, bootował się z dyskietki i
>> wrzucał command.com do ramdysku),
>
> No takie numery to tylko na PC możliwe, Gary Kildall w grobie się przewraca...
> Bo nie sądzę, by był to 386 z ramdyskiem w extended memory ;>

Nie był. 286.

> Ja bym tylu ciekawostek na AVR/ATmega (bo głównie ATmega, oprócz tego
> tylko ATtiny2313) nie zrobił, gdybym w firmie nie znalazł jakiejś płytki
> z ATmega8, którą zostawił w biurku jakiś poprzednik (i to nie
> bezpośredni w sensie "programista", tylko poprzedni - albo
> "przedpoprzedni" użytkownik biurka - "schemat blokowy w szufladzie -
> pozostałość po poprzednim użytkowniku biura, prawdziwi programiści piszą
> programy, a nie dokumentację" - zresztą szuflady po 20 latach nadal w
> 95% zawierają to, co zostawił poprzednik/poprzednicy...), którą cudem
> udało się uruchomić i zmusić za pomocą avr-gcc i uisp (programator
> oczywiście ręczni lepiony) do migania diodą - a potem już było z górki
> (no, jeszcze tylko 3 dni gorączki po 3 nocach składania płytki dla
> wyświetlacza z T6369C, nie należy nocami siedzieć pod otwartym oknem
> dachowym, nawet w lato).

U mnie zaczęło się od przyspieszonego kursu na https://toxygen.net/avr/

> A ciągle używasz tej samej wersji autotraxa?
> To nie żart, kolega przez 15 lat pracy używał tego samego DOSowego.

Tak. 1.61. Nie ma nowszej dla DOSa.

A jak mnie najdzie na muzykę, to robię w FastTrackerze 2.

> Czy jacyś rozsądni ludzie w fabrykach płytek odmawiają zmiany
> "standardu" pliku?

Miałem okres, gdy zajmowałem się elektroniką, nazwijmy to,
półprofesjonalnie. To było ok. 2010 r. Wtedy zamawiałem płytki w Satland i
Faldruku i nie robili problemów -- dostawali po prostu pliki .PCB i je
sobie odpowiednio obrabiali. Jak byłoby teraz... nie wiem, sam robię swoje
PCB, bo robię tylko pojedyncze projekty na własne potrzeby, tym bardziej,
że przez ten czas dopracowałem sobie proces. Ale myślę, że jakby kręcili
nosem, to eksport do Gerbera rozwiązałby problem.

--
Gdy dziewczyna powiedziała mi, że będę ojcem, od razu zacząłem myśleć o
imieniu. Wybrałem Carlos i osiedliłem się w Meksyku.