>> Co stoi za tym by w jakimkolwiek systemie SWAP umieszczac w *dostepnej*
>> pamieci (poza szczegolnymi przypadkami, gdy niektóre 32 bitowe systemy,
>> np. windows, nie mogą swobodnie korzystac z pamieci ponad ~3,3GiB)?
>
> Ano właśnie. Sam to zauważyłeś. Zresztą bariera 3,3 GB dotyczy nie tylko
> MS Windows, ale też spore liczby DESKTOPOWYCH dystrybucji linuksa 32bit,
> nie wykorzystujących PAE.

TO jest nieco sztuczne ograniczenie, każdy kto jest w stanie
przekompilować jądro (jeżeli w danej dystrybucji nie ma odpowiedniego),
to może włączyć obsługe PAE. Często dystrybucje dostarczają własne
źródła linuxa we własnych pakietach. Nie trzeba tu rozróżniać na
desktopową (małe latency) i serwerową (duże latency) wersje linuxa,
tylko włączenie jednej opcji w konfiguracji kernela.

>
>> Technicznie nie ma żadnych przeciwskazań, by system 32-bitowy x86
>> korzystając z PAE wykorzystał (jeżeli się nie mylę) 4 * 16 = 64 GiB RAM.
>
> W teorii. W praktyce wymuszenie włączenia i użycia PAE pod systemem
> 32bit i oprogramowaniem nie pisanym z myślą o PAE przynosi zazwyczaj
> koszmar jeśli chodzi o stabilność OSa/oprogramowania firm trzecich.
>

Nie znam takich przypadków, na pewno nie pod linuxem, gdzie
oprogramowanie *nie pisze się pod PAE* (*to system to wykorzystuje*).
Przestrzeń wirturalna w systemie 32 bitowym dla procesu to 4GB, istotą
jest to że >1 proces mogą tak po prostu wykorzystać >3.3GiB nawet nie
mając informacji o całkowitej ilości pamięci i PAE.

Te przypadki, które opisujesz prawdopodobnie właśnie specyficzne
oprogramowanie systemowe pod windowsy 32bit które daje Ramdysk lub inne
ficzery. Z tego pkt widzenia możnaby je zaliczyć jako część systemu,
gdyż działają z uprawnieniami wyższymi niż proces użytkownika.

Microsoft raczej celowo utrudnia ludziom tu życie, choć nie widze
jakiegoś jasnego biznesowego celu.