Filip Sielimowicz pisze:

> Sytuacja pracownika i pracodawcy w tych rozmowach nie jest symetryczna.
> Upraszczając - to zazwyczaj pracodawca jest po stronie tego, kto określa
> dokładnie parametry oferty, bo ma konkretne potrzeby, pod konkretne
> projekty,
> pod konkretnie skonstruowany budżet itp. Czyli pracodawca kształtuje
> i oferuje produkt - ofertę pracy. Dlatego jest naturalne, że jest w stanie
> podać także cenę - bo jest w stanie ją dobrze oszacować.

Zaraz zaraz, a pracownik to niby nie ma konkretnie określonych potrzeb i
umiejętności? Rzekłbym nawet że to właśnie on jest bardziej konkretny w
procesie rekrutacyjnym. Potrzeby pracodawcy są bardziej dynamiczne i
elastyczne w procesie rekrutacji. Mogą się zmieniać i bardziej
dostosowywać do otrzymanych ofert. Zarówno pod względem wymagań
dodatkowych jak i oferty płacowej. Zakładając oczywiście niezmienność
trzonu wymagań oraz tego że to nie jest jakiś moloch ze sztywną polityką
wynagrodzeń.

> Potencjalny pracownik ma zazwyczaj kwalifikacje dużo bardziej rozproszone
> niż pracodawca potrzeby. To pracownik się dostosowuje do pracodawcy
> pod kątem kwalifikacji i te jest w stanie dobrze zarysować. Wydaje się
> więc,
> że dobrą, naturalną praktyką jest, jeśli na wejściu pracodawca zarysowuje
> potrzeby i ile płaci za ich spełnianie (publikuje oferty pracy z
> szacunkową płacą),
> a pracownik przedstawia wachlarz swoich możliwości (publikuje cv) - bez
> ceny, bo nigdy wszystkie nie są wykorzystywane jednocześnie i ich wartość
> rzeczywista pojawia się dopiero po konfrontacji z konkretną ofertą i
> zawężeniu.

Czyli podchodzisz do tego w sposób myślowo starszy, że to pracodawca
dyktuje warunki zatrudnienia a pracownik bezkrytycznie je przyjmuje :)
IMHO teraz jest odwrotnie, może nawet nie odwrotnie, ale normalnie.
Pracownik ma swoje oczekiwania i pracodawca zna swoje możliwości.
Pracownik nie przyjmie pracy poniżej swoich oczekiwań, a pracodawca z
zasady nie podniesie znacząco pułapu wynagrodzenia.
Oczywiście przy założeniu, że pracownik nie ma noża na gardle i nie
weźmie jakiejkolwiek pracy, a i pracodawca nie zauważy potencjału
lepszego kandydata któremu można zapłacić więcej.
Pracodawcy ostatnimi czasy płacą bardziej uczciwie i adekwatnie do
umiejętności i efektów.

Prosze jedynie mieć na uwadze, że piszę o rynku specjalistów (np.
programistów), bo jedynie o takim mogę mówić zarówno z pozycji
pracownika jak i pracodawcy lub osoby rekrutującej.

pozdrawiam,
Przemek O.