Użytkownik "Przemyslaw Osmanski" <p...@x...pl> napisał w wiadomości
news:4a0c7f18$1@news.home.net.pl...

> Osobiście wolałbym w ofertach o pracę widzieć jakiś poziom płacowy, żeby
> móc odsiać te atrakcyjne dla mnie od tych atrakcyjnych tematycznie ale nie
> płacowo.
>
> Aczkolwiek tak jak pisałem, to nie do końca musi zdawać egzamin, bo
> rozmowa kwalifikacyjna to rodzaj negocjacji biznesowych i wszystko się
> może zdarzyć.

Sytuacja pracownika i pracodawcy w tych rozmowach nie jest symetryczna.
Upraszczając - to zazwyczaj pracodawca jest po stronie tego, kto określa
dokładnie parametry oferty, bo ma konkretne potrzeby, pod konkretne
projekty,
pod konkretnie skonstruowany budżet itp. Czyli pracodawca kształtuje
i oferuje produkt - ofertę pracy. Dlatego jest naturalne, że jest w stanie
podać także cenę - bo jest w stanie ją dobrze oszacować.

Potencjalny pracownik ma zazwyczaj kwalifikacje dużo bardziej rozproszone
niż pracodawca potrzeby. To pracownik się dostosowuje do pracodawcy
pod kątem kwalifikacji i te jest w stanie dobrze zarysować. Wydaje się więc,
że dobrą, naturalną praktyką jest, jeśli na wejściu pracodawca zarysowuje
potrzeby i ile płaci za ich spełnianie (publikuje oferty pracy z szacunkową
płacą),
a pracownik przedstawia wachlarz swoich możliwości (publikuje cv) - bez
ceny, bo nigdy wszystkie nie są wykorzystywane jednocześnie i ich wartość
rzeczywista pojawia się dopiero po konfrontacji z konkretną ofertą i
zawężeniu.

Czyli model: przed dojściem do negocjacji 1-1 potencjalni pracobiorcy
publikują
jedynie swoje kwalifikacje a pracodawcy potrzeby i cenę wydaje się być
modelem niezłym, dobrze dopasowanym do nakreślonej wyżej asymetrii.
To pracodawca jest bardziej po stronie "sklepu", bo oferuje większy konkret,
a sklep jak sklep - ma obowiązek przejrzystego komunikowania ceny.

Dopiero, kiedy pracobiorca zaczyna stanowić instytucję,
która oferuje _niezależnie sprzedawalne_ produkty/usługi (np. przyjmuje
zlecenia na wykonanie konkretnych serwisów www, a nie "znajomość
języka php i jakiejś bazy danych") to jest w stanie podawać cenę 'z góry',
publicznie, zanim dojdzie do negocjacji, czy uczestniczyć np. w przetargach,
gdzie pracodawca podaje tylko produkt/usługę bez ceny - bo tę ukształtuje
dopiero na podstawie ofert.