Dnia Wed, 15 Apr 2009 15:30:46 +0200, JanuszR napisał(a):

>>> ... O polaryzacyjnych przy tych częstotliwościach wypowiadać się nie może
>>> Nie występują ze względu na bezwładność dipola. ...
>>>
>> .
>>> ... Nie dotyczy pól EM
>>>
>
>> ...
>> 1. Poczytaj sobie o zjawiskach dyspersyjnych w ośrodkach (f > 10^17 Hz)
> Nie chwytam związku. Rozpraszanie fali to normalka, dzięki temu niebo
> jest błekitne
>
>> 2. Statyczne pole magnetyczne to szczególny przypadek pola
>> elektromagnetycznego. Popatrz na równania Maxwella i jak sie pola wtedy
>> separują.
> Brak składowej elektrycznej zatem to jest pole magnetyczne a nie
> elektromagnetyczne.
> Fala elektromagnetyczna nigdy nie jest statyczna, zatem powtarzam nie
> dotyczy EM
>
> JanuszR

ad 1. Szybkozmienne pole EM oddziaływuje z atomami ośrodka nawet powyżej
ich częstotliwości rezonansowych (będących rzędu 10^16 Hz). Efektem tych
oddziaływań jest np. deformacja impulsu EM rozchodzącego się w ośrodku.
Jeśli ten impuls ma dostatecznie strome zbocza (a więc szerokie widmo
częstotliwościowe), to efektem tej deformacji jest pojawienie się w sygnale
EM tzw. prekursora Sommerfelda (drgania powyżej częstotliwości rezonansowej
atomów), potem prekursora Brillouina i wreszcie sygnału głównego. Tu
indukcja elektryczna D i natężenie pola elektrycznego E nie są ze sobą
powiązane jedynie wspólczynnikiem proporcjonalności, jakim jest stała
dielektryczna -- oba pola wiąże zależność całkowa. To w związku z Twoją
wcześniejszą wypowiedzią o bezwładności dipoli (będących wynikiem
wzajemnego przesunięcia jądra atomu i jego powłok elektronowych).
ad 2 Na tę część odpowiedziałem w równoległym poście.

I żeby nie było że się jedynie mymądrzam, odsyłam np. do książki J.D.
Jackson, "Classical Electrodynamics", J. Wiley, 1975 (jest polskie
tłumaczenie), a także do K.E. Oughstun i G.C Sherman, "Electromagnetic
Pulse Propagation in Casual Dielectrics", vol.16, Springer, 1997.

H.